Hrabanus Maurus, Homiliae, II. HOMILIAE IN EVANGELIA ET..., HOMILIA LXXVI. DOMINICA II POST PENTECOSTEN. Lectio Epistolae B. Ioannis apostoli.
| 1 | Charissime, Deus charitas est. |
| 2 | In hoc apparuit charitas Dei in nobis quoniam Filium suum unigenitum misit Deus in mundum, ut vivamus per eum, etc. Intente oportet audire, fratres charissimi, diligenterque memoriae commendare, simul et operibus adimplere, quod nobis Ioannes apostolus in praesenti docet lectione dicens: Deus charitas est; charitas autem dilectio est pura et immaculata, pura ab omni labe peccati, pura a cogitatione perversa, pura ab otiosa et inutili loquela, pura ab omni opere malo, pura ab omni concupiscentia mala, et ab omni malitia pura, [charitatis] castus amor, dilectio sincera, dilectio vera, fidelis amor qui nutrit omne bonum, amor, qui fugit et odit omne malum, amor sine quo nihil est bonum, amor a quo procedit omne bonum. |
| 3 | Hunc qui habet omne bonum habet, quia ipsum Deum habet, quia Deus charitas est. |
| 4 | In hoc apparuit charitas Dei in nobis: quoniam filium suum unigenitum misit Deus in mundum, ut vivamus per eum. |
| 5 | In hoc probatur charitas Dei Patris in nobis esse, quia unicum filium suum misit mori pro nobis. |
| 6 | In hoc probatur Christi Filii Dei charitas in nobis, quia mortuus est pro nobis, iustus pro iniustis, ut iustificemur, et digni Deo per opera bona et voluntatem puram in Domino. |
| 7 | Et ita pro mortuis moritur ut nos qui eramus mortui in peccatis, et in delictis necati, ab omni liberaret peccato, remissionemque nobis donaret omnium criminum atque a morte nos revocaret ad vitam. |
| 8 | Salus pro infirmis, mortuus est Christus, ut nobis salutem donaret aeternam. |
| 9 | In hoc est charitas, non quasi nos dilexerimus Deum, sed quia ipse prior dilexit nos et misit Filium suum propitiationem pro peccatis nostris. |
| 10 | Nullis etenim meritis hominum Deus Pater dilexit homines: sed sola tantum gratuita misericordia sua in tantum dilexit homines ut unicum filium suum mitteret mori pro peccatis hominum, ne homines amplius moriantur in peccatis, quicunque eius obedierint praeceptis. |
| 11 | Et quia per inobedientiam primi hominis Adam moriebantur omnes homines Deo in peccatis: ideo obediens esse dignatus est, Deus ipse filius Dei Domino Patri suo usque ad mortem, ut pro hominum moreretur vita et salute, ut omnibus sibi credentibus vitae viam aperiret, eosque secum ad aeternam et beatam immortalitatem perduceret unde per culpam ceciderant. |
| 12 | Charissimi, si sic Deus dilexit nos, et nos debemus invicem diligere. |
| 13 | Cum ergo in tantum nos Deus nullis nostris praecedentibus meritis dilexit, ut diximus: cur nos invicem odio habemus, nisi ut diabolo satisfaciamus et Dei voluntati repugnemus? Cur invidia proximi stimulamur, nisi ut ingratam dilectionem nobis faciamus? Cur iracundia et zelo mordemus proximos? nisi ut Dei mandata despiciamus et non Deo sed diabolo nos mancipemus. |
| 14 | Et cum haec ita sint, fratres, omni intentione, omni cautela, omni festinatione, omnique sollicitudine fugere ista et his similia mala debemus, et omni studio per Dei misericordiam devitare: ut aeterna possimus supplicia evadere. |
| 15 | Meminisse sollicite debemus, quia in tantum nos Deus dilexit, ut filium suum unicum mori mitteret pro nobis: et quia Dei filius etiam mortuus est pro nobis: et quia nihil Deo pro tanta et pro tam inaestimabili pietate sua retribuere digne valemus, nisi ut nos invicem puro corde et casta ac sincera charitate diligamus in Deo non iniquo et noxio amore saeculari. |
| 16 | Nihil nostris proximis faciamus quod nobismetipsis fieri nolumus: nihil boni quod nobismetipsis fieri optamus, proximis nostris invideamus; talibus enim verbis fratres mei cognoscere possumus: quia contra talem facere dilectionem, ut audistis contra Deum facere est, quia Deus est dilectio: Nemo dicat in hominem pecco: quando non diligo fratrem meum: iam si audes fac contra Deum: et noli diligere fratrem tuum. |
| 17 | Nam qui non diligit manet in morte: Qui autem diligit inhabitat in eo Spiritus sanctus Deus. |
| 18 | Quia Deus charitas est, et qui manet in charitate in Deo manet et Deus in eo. |
| 19 | Omnis enim qui non diligit Deum alienus est ab eo, et hic est Antichristus, et quamvis intret in basilicam numerari inter filios Dei non potest. |
| 20 | Habere enim baptismum et malus esse potest, accipere sacramentum corporis et sanguinis Domini, et malus esse potest. |
| 21 | Nam de talibus scriptum est, qui manducat et bibit indigne iudicium sibi manducat et bibit. |
| 22 | Christianus enim vocari, et malus esse potest, habere autem charitatem et malus esse non potest. |
| 23 | Hoc est ergo proprium hominibus a Deo donum, ipse est salutaris fons: ad hunc bibendum docet nos Apostolus, ad hunc bibendum nos hortatur Spiritus sanctus, quia si diligamus invicem Deus in nobis manet, et charitas eius in nobis perfecta est, ipso largiente Domino nostro Iesu Christo cui sit laus, honor et gloria per infinita saecula saeculorum. |
| 24 | Amen. |