Hrabanus Maurus, Homiliae, p2, p66

1	In diebus illis, Philippus, descendens in civitatem Samariae, praedicabat illis Christum, etc. Post passionem Stephani protomartyris, ut liber Actuum apostolorum testatur, facta est persecutio magna in Ecclesia quae erat Hierosolymis et omnes dispersi sunt per regiones Iudaeae et Samariae praeter apostolos: unde et Philippus unus de septem Diaconibus ut praesens lectio commemorat, descendens in civitatem Samariae praedicabat illis Christum.
2	Intendebant autem turbae his quae a Philippo dicebantur.
3	Unanimiter audientes verbum Dei, et videntes signa quae faciebat.
4	Beneficiis gratiae coelestis provocati sunt ad perficiendam fidem Domini.
5	Multi enim qui habebant spiritus immundos, clamantes voce magna exibant; multi autem paralytici et claudi curati sunt.
6	Iuxta illud sancti Evangelii narrat historia, quod convocatis Iesus duodecim discipulis dederit illis virtutem et potestatem super omnia daemonia, ut et languores curarent, et misit illos praedicare regnum Dei et sanare infirmos.
7	Illi autem egressi circuibant castella evangelizantes et curantes ubique.
8	Quod etiam liber Actuum apostolorum manifeste narrat completum, cum virtute magna Apostoli testimonium reddebant resurrectionis Iesu Christi Domini nostri, et gratia magna erat in omnibus illis.
9	Unde etiam legitur hic quod de miraculis, quae fecit Philippus in Samaria, magnum esset gaudium in illa civitate, quoniam hi qui vere crediderunt in Christum anima et corpore sanati sunt: illi vero qui per simulationem se finxerunt credere, et perfido corde magis diabolo quam Christo servire elegerant, nequitiae suae iustam retributionem perceperunt.
10	Unde hic consequenter legitur quod Simon qui ante fuerat in civitate magus, seducens gentem Samariae, dicens se esse aliquem magnum, licet baptizatus a Philippo fuisset, tamen simulationis suae et hypocrisis vindictam non evasit.
11	Devictus ergo beati Philippi verbis et virtute veraciter se credere quoadusque baptisma susciperet simulavit.
12	Ut quomodo laudis erat avidissimus, ita ut Christum se credi vellet, sicut historiae narrant, artes ab eo quibus miracula faceret edisceret, quod iam successores eius fecissedocentur, qui auctoris sui malignis artibus instituti, Ecclesiam fraude qualibet ingressi baptisma furari consueverunt.
13	Cum autem per Petrum et Ioannem qui missi fuerunt in Samariam imponere credentibus manus ut acciperent Spiritum sanctum, multi credentium donum Spiritus sancti se percepisse manifestis indiciis ostendebant.
14	Videns hoc miraculum Simon: quia per impositionem manus Apostolorum daretur Spiritus sanctus: obtulit eis pecuniam dicens: Date mihi hanc potestatem ut cuicunque imposuero manus, accipiat Spiritum sanctum.
15	Petrus autem dixit ad eum: Pecunia tua tecum sit in perditionem: quoniam donum Dei existimasti pecunia possideri.
16	Non est tibi pars neque sors in sermone isto.
17	Cor enim tuum non est rectum coram Deo; poenitentiam itaque age ab hac nequitia tua, et roga Deum si forte remittatur tibi haec cogitatio cordis tui, in felle enim amaritudinis et obligatione iniquitatis video te esse.
18	At ille licet se poenitere velle finxisset, tamen qui in malitia coepta usque in finem perseveravit, iniquitatis suae condignam mercedem coelesti vindicta recepit.
19	Ideo enim Spiritus sanctus in columbae specie super baptizatum Salvatorem descendit ut eos qui se accipere velint, simplices esse doceret, nam qui fel amaritudinis in corde reservat quamlibet baptizatus videatur: non est iniquitatis suae vinculis absolutus, sed si ad punctum hora baptizandi purgatus: mox acriori est daemone septempliciter oppressus.
20	Frustra ergo gratiam spiritus emere tentat, qui se mente corvina non curavit exuere.
21	Quapropter valde necesse est unicuique Christiano ut iuxta Pauli doctrinam, corde credat ad iustitiam, ore autem confiteatur ad salutem.
22	Ipsam fidem festinet bonis operibus adornare et in hoc usque in finem vitae perseverare, quatenus per gratiam Salvatoris mereatur gaudium coeleste simul cum sanctis angelis in aeterna beatitudine possidere, praestante Domino nostro Iesu Christo qui cum Patre et Spiritu sancto vivit et regnat Deus per omnia saecula saeculorum.