Hrabanus Maurus, Homiliae, I HOMILIAE DE FESTIS PRAECIPUIS,..., HOMILIA XXXIX. IN DEDICATIONE TEMPLI
| 1 | Propitia divinitate omnipotentis Dei, et annuente eius clementia, bene convenistis hodie, fratres charissimi, ut Deo domum dedicaremus, ipso iubente ac dicente: Facite mihi sanctuarium, et habito in medio vestri, dicit Dominus Deus (Zach. II). |
| 2 | Sed hoc tunc digne facimus si ipsi Dei templum fieri contendimus, si studemus congruere solemnitati quam colimus; ut sicut ornatis studiosius eiusdem ecclesiae parietibus, pluribus accensis luminaribus, diversis per litanias et preces, per lectiones et cantica, excitatis vocibus, Deo laudem parare satagerimus: ita etiam penetralia cordium nostrorum semper necessariis bonorum operum decoremus ornatibus, semper in nobis flamma divinae pariter et fraternae charitatis augescat, semper in secretario pectoris nostri coelestium memoria praeceptorum et evangelicae laudationis dulcedo sancta resonet. |
| 3 | Hi sunt enim fructus bonae arboris, hic boni thesaurus cordis, haec fundamenta sapientis architecti, quae nobis hodierna sancti Evangelii lectio commendat. |
| 4 | Non nos formam solummodo, sed virtutem potius debemus habere pietatis, quod etiam mystica Veteris Instrumenti nobis historia diligenter insinuat, quando vel Moyses tabernaculum (Exod. XL), vel templum Domino Salomon in sanctae Ecclesiae typum condidit (III Reg. VIII): utraque enim domus firmiter fundata esse refertur, et omnia instrumenta quae ibi inerant, id est lapides pretiosi, ex quibus templum erat constructum; ligna imputribilia, e quibus omne tabernaculum factum, et templum intus ornatum, ac desuper tectum fulgebat; aurum, de quo et tabernaculi parietes intus ac foris vestiti, et templi non tantum parietes, verum etiam laquearia, trabes, ostia, postes et pavimenta erant cooperta; sed et vasa vel utensilia domus utriusque, cuncta pene aurea et de auro purissimo facta fuerant; fructus etiam arborum qui in domum Domini offerebantur, purissimi et exquisiti esse iubebantur, hoc est vitis, olivae, thuris, myrrhae vel stactis, et caeterarum huiusmodi; haec videlicet cuncta spiritaliter intellecta, veram nostrae fidei et operationis sinceritatem denuntiant, et quomodo domus Dei fieri possimus, mystice docent. |
| 5 | Quid ergo ipse conditori Redemptor noster de constructione suae domus, quae nos sumus, in ea quae nobis modo recitata est lectione sancti Evangelii dicat, audiamus: Non est, inquit, arbor bona quae facit fructus malos, neque arbor mala faciens fructum bonum (Matth. VII). |
| 6 | Bonas ergo arbores et bonos earum fructus in constructionem sive ministerium sui templi rex noster quaerit; at vero malae arboris qui sit finis, idem alibi docet dicens: Omnis arbor quae non facit fructum bonum excidetur et in ignem mittetur (Matth. III); arbores namque homines, fructus autem opera dicit ipsorum. |
| 7 | Vultis autem nosse qui sint arboris bonae, qui malae fructus? Apostolus id docet: Manifesta autem sunt opera carnis, quae sunt fornicatio, immunditia, luxuria, idolorum servitus, veneficia, inimicitiae, contentiones, aemulationes, irae, rixae, dissensiones, haereses, invidiae, homicidia, ebrietates, comessationes et his similia (Gal. V). |
| 8 | Vis audire an arbores quae hos fructus faciunt ad aeterni regis templum coeleste pertineant? subiungit Apostolus dicens: Quae praedico vobis sicut praedixi, quoniam qui talia agunt, regnum Dei non consequentur (Ibid.). |
| 9 | Bonae quoque arboris fructus subsequenter enumerat, cum ait: Fructus autem spiritus est charitas, gaudium, pax, patientia, bonitas, benignitas, fides, mansuetudo, continentia (Ibid.); qui nimirum fructus, cum arboribus e quibus procedunt, et hic ad domum fidei, et illic ad habitationem supernae beatitudinis veraciter pertinent. |
| 10 | Quapropter oremus, fratres dilectissimi, omnium bonorum auctorem et datorem, Deum Patrem omnipotentem, ut nos per virtutem et sapientiam suam arbores bonas efficiat, et ad aedificium domus suae habitabiles faciat, et super ipsam petram, de qua Apostolus dicit: Petra autem erat Christus (I Cor. X), nos fundare ac collocare dignetur: et contra inundationem variam persecutionum afflatu Spiritus sui nos protegat, et illaesos sine peccati ruina in aeternum custodiat, atque ad coelestem Ierusalem nos coadunet, suamque habitationem perennem consecret, qui vivit et regnat aeternaliter ac perpetualiter in trinitate et unitate perfecta, Deus, per omnia saecula saeculorum. |
| 11 | Amen. |