Hrabanus Maurus, Homiliae, I HOMILIAE DE FESTIS PRAECIPUIS,..., HOMILIA XXXVIII. IN NATALI VIRGINUM.
| 1 | Immaculatus Dominus immaculatam sibi familiam etiam in hoc pleno colluvionum fragilitatis humanae corpore consecravit, dum in toto mundo virgineus flos Mariae immarcescibiles coronas innectat, et septrigeram pudoris aulam immaculato conservet affectu. |
| 2 | Hinc eousque integritas perseveravit ad palmam, ut in puellis tropaeum sanctitatis arriperet, et per vestigia matris virginis ad coelestem thalamum perveniret. |
| 3 | Virginitas quidem res est sancta, res est perfecta; principalis virtus, specialem in regno Dei habens coronam. |
| 4 | Non enim ideo laudabilis est virginitas quia et in martyribus reperitur, sed quia ipsa martyres facit. |
| 5 | Quis autem est qui humano eam possit ingenio comprehendere, quam nec natura suis inclusis [Forte, inclusam] legibus comprehendere potest? aut quis naturali voce completus [Forte, complectitur] quod supra usum sit naturae. |
| 6 | E coelo accersivit quod imitaretur in terris: nec immerito vivendi usum quaesivit e coelo, quae sponsum sibi invenit in coelo. |
| 7 | Haec nubes aereas, angelos sideraque transgrediens, verbum Dei in ipso sinu invenit Patris et toto hausit pectore. |
| 8 | Nam quis tantum cum invenerit, relinquat bonum? Ergo de eo Scriptura dicit: Unguentum exinanitum est nomen tuum, propterea adolescentulae dilexerunt et attraxerunt te (Cant. I). |
| 9 | Futurae autem resurrectionis iam iste ordo speciem tenet; unde et scriptum est in Evangelio: In resurrectione ergo non nubunt, neque nubentur, sed erunt sicut angeli Dei in coelo (Matth. XXII). |
| 10 | Nemo ergo miretur si angelis comparentur quae angelorum Domino copulantur. |
| 11 | Vera enim haec fit Dei imago, respondens ad sanctimoniam Domini, illustrior portio gregis Christi. |
| 12 | Gaudet per illas, atque in illis largiter floret Ecclesiae matris gloriosa fecunditas; quantoque plus copiosa virginitas numero suo addit, gaudium matris augescit. |
| 13 | Virginitas sacratissima in suo gradu usque in sanguinis effusionem permansit, quoniam suo illam sanguine subrigaverat Christus. |
| 14 | Inardescit in coelestibus animus, nil in terrenis libet; deforme conspicitur quidquid de terrena placebat specie: quia sola pretiosae margaritae claritas fulget in mente; de cuius dilectione recte per Salomonem dicitur: Valida est ut mors dilectio (Cant. VIII), quia videlicet sicut mors interimit, sic ab amore rerum corporalium aeternae vitae charitas occidit: nam quem perfecte absorbuerit, ad terrena foris desideria velut insensibilem reddit. |
| 15 | Neque enim sancta haec cuius hodie natalitia celebramus, mori pro Domino potuisset in corpore, si prius a terrenis desideriis mortua non fuisset in mente. |
| 16 | Rectius namque in virtutis culmine animus tormenta risit, praemia calcavit, ante armatos reges et praesides ducta stetit: feriente robustior, iudicante sublimior. |
| 17 | Quid inter haec nos barbati et debiles dicimus, quia ire ad regna coelestia puellas per ferrum videmus: quos ira superat, superbia inflat, ambitio perturbat, luxuria coinquinat? Qui si adipisci regna coelorum per bella persecutionum non possumus, hoc ipsum nobis turpe sit quod nolumus Deum saltem per pacem sequi. |
| 18 | Ecce nulli nostro tempore dicit Deus: Pro me morere, sed, illicita tantummodo in te desideria occide. |
| 19 | Qui ergo in pace subigere carnis desideria nolumus, quando [quomodo] in bello pro Domino ipsam carnem dabimus? Hoc ergo pro certo sciat unusquisque vestrum quod quicunque hic non vult in se crucifigere et mortificare carnis desideria, in futuro non perveniet utique ad aeterna gaudia. |
| 20 | Sed quia praesentia gaudia sequuntur perpetua lamenta, hic, fratres charissimi, vanam laetitiam fugite si illic flere formidatis. |
| 21 | Nemo etenim potest et hic gaudere cum saeculo, et in futuro regnare cum Christo. |
| 22 | Temporalem itaque laetitiam fluxam restringite, carnis voluptates edomate; quidquid in mente pueriliter hilarescit, hoc disciplinae iuvenilis censura coerceat, ut dum sponte temporalia fugitis, aeterna gaudia sine labore capiatis: praestante Domino nostro Iesu Christo, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit et regnat Deus per omnia saecula saeculorum. |
| 23 | Amen. |