Hrabanus Maurus, Homiliae, I HOMILIAE DE FESTIS PRAECIPUIS,..., HOMILIA XXXVII. IN NATALI SANCTORUM CONFESSORUM.
| 1 | Hodie, fratres charissimi, sancti confessoris nostri celebramus diem, quo hanc vitam laboriosam derelinquens, in vitam renatus est perpetuam; quo finivit laborem certaminis, et percepit praemium confessionis. |
| 2 | Sicut enim sanctorum martyrum, ita et beatorum confessorum solet triumphos celebrare Ecclesia: illorum, quia agonem explentes, palmam martyrii meruerunt; istorum, quia in verae fidei confessione persistentes, coronam vitae acceperunt. |
| 3 | Et merito utrique pari ratione honorantur, quia utrique veri testes Christi et veri laudatores exstiterunt: nam martyres Graece, testes interpretantur; confessores vero Latine laudatores significant. |
| 4 | De ipsis enim Dominus dicit: Qui me confessus fuerit coram hominibus, confitebor et ego eum coram Patre meo qui est in coelis (Matth. X). |
| 5 | Sed haec confessio, fratres, non tantum ore, sed etiam corde simul et opere tenenda est; ipsa enim Veritas ait: Non omnis qui dicit mihi, Domine, Domine, intrabit in regnum coelorum: sed qui facit voluntatem Patris mei qui in coelis est, ipse intrabit in regnum coelorum (Matth. XI). |
| 6 | Hic enim sanctus ideo Domino placuit quia intus per credulitatem, et foris per praedicationem ac boni exempli operationem, rite Dominum laudavit. |
| 7 | Iste quidem ex eorum servorum numero est qui secundum Domini parabolam, veniente domino suo, commendata sibi talenta cum lucro reportavit, atque bene remuneratus, in gaudium domini sui intravit. |
| 8 | Servus ergo qui geminata talenta retulit, a domino laudatur, atque ad aeternam remunerationem perducitur: cui et voce dominica dicitur: Euge, serve bone et fidelis, quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam: intra in gaudium domini tui (Matth. XXV). |
| 9 | Pauca quippe sunt bona omnia praesentis vitae, quamlibet multa videantur. |
| 10 | Sed tunc fidelis servus supra multa constituitur quando, devicta omni corruptionis molestia, de aeternis gaudiis in illa coelesti sede gloriatur. |
| 11 | Tunc ad domini sui gaudium perfecte intromittitur, quando in aeterna illa patria assumptus, atque angelorum coetibus admistus, sic interius gaudet de munere ut non sit iam quod exterius doleat de corruptione. |
| 12 | Sanctus ergo iste, Domino iubente bene vigilavit, et beatus est servus, quia cum venit Dominus eius invenit eum vigilantem. |
| 13 | Ipse namque vigilat qui ad aspectum veri luminis mentis oculos apertos tenet; vigilat, qui servat operando quod credit; vigilat, qui a se torporis et negligentiae tenebras repellit. |
| 14 | Hinc etenim Paulus dicit: Evigilate, iusti, et nolite peccare (I Cor. XV). |
| 15 | Fecit enim illum Dominus discumbere cum sanctis suis, id est, in aeterna quiete refoveri. |
| 16 | Et transiens ministrabit illi, quia lucis suae illustratione eum satiat; transire enim Domini est in claritatis suae speculationem nos ducere; cum eum quem in humanitate in iudicio cernimus, etiam in divinitate post iudicium videmus. |
| 17 | Proinde, fratres mei dilectissimi, attentius vigilate, in conditionem mortalitatis vestrae mentis oculos figite: venienti vos iudici per fletus quotidie et lamenta praeparate; cum certa mors maneat omnibus, nolite de temporalis vitae providentia incerta cogitare: terrenarum rerum vos cura non aggravet; quantislibet enim auri et argenti molibus circumdetur, quibuslibet pretiosis vestibus induatur caro, quid est aliud quam caro: nolite ergo attendere quid habetis, sed quid estis. |
| 18 | Vultis autem audire quid estis: propheta indicat, dicens: Vere fenum est populus (Isa. XL); si enim fenum populus non est, ubi sunt illi qui ea quae hodie colimus vobiscum, transacto anno beati huius confessoris natalitia celebraverunt: o quanta et qualia de praesentis vitae provisione cogitabant, sed subripiente mortis articulo, repente in his quae videre nolebant inventi sunt, et cuncta simul temporalia, quae tractata quasi stabiliter tenere videbantur, amiserunt. |
| 19 | Quia igitur momentis suis horae fugiunt, agite, fratres charissimi, ut in boni operis mercede teneantur. |
| 20 | Audite quid sapiens Salomon dicit: Omne quod potest manus tua facere, instanter operare, quia nec opus, nec ratio, nec sapientia est apud inferos quo tu properas (Eccli. V). |
| 21 | Quia ergo et venturae mortis tempus ignoramus, et post mortem operari non possumus, superest ut ante mortem tempora indulta rapiamus, et laboremus utiliter quidquid possumus, quatenus cum confessoribus suis Christus nobis post finem istius vitae concedat in coelesti regno potius laetari, quam cum peccatoribus in inferno puniri: cuius nos iram devitare et gratiam impetrare ipse concedat, qui nos redemerat, Christus Salvator noster, qui vivit et regnat Deus, per omnia saecula saeculorum. |
| 22 | Amen. |