Hrabanus Maurus, Homiliae, I HOMILIAE DE FESTIS PRAECIPUIS,..., HOMILIA XXIII. DE IEIUNIO QUARTI MENSIS.
| 1 | Post dies illos laetitiae quibus Salvator noster post resurrectionem suam cum discipulis suis corporaliter in terra conversatus est, et post ascensionem Domini et adventum Spiritus sancti quae omnia solemni celebratione venerari dignum erat, sancti patres nostri ex auctoritate legis admoniti, et evangelica veritate instructi, constituerunt, fratres charissimi, ieiunium celebrare, quo creatori nostro munus devotionis nostrae in modum primitiarum, quae circa hoc tempus Domino secundum legem deferebantur, offerimus. |
| 2 | Praecepit ergo Dominus Moysi, ita dicens: Loquere filiis Israel et dices ad eos: Cum ingressi fueritis in terram quam ego dabo vobis, et messueritis segetes terrae vestrae, feretis manipulos spicarum primitias messis vestrae ad sacerdotem, qui levabit fasciculum coram Domino ut acceptabilis sit pro vobis (Levit. XXIII); et paulo post, cum de die expletionis hebdomadae septimae disputat: Offeretis, inquit, sacrificium novum Domino ex omnibus habitaculis vestris, panes primitiarum duos de duabus decimis similae fermentatae, quos coquetis in primitias Domini: offeretisque eum panibus agnos immaculatos septem anniculos, et vitulum de armento unum, et arietes duos, et erunt in holocaustum cum libamentis suis in odorem suavissimum Domino, etc. (Ibid.). |
| 3 | Quae omnia quoque spiritaliter modo observare et facere debemus in sancta Ecclesia, manipulum primitiarum messis nostrae ad sacerdotem nostrum offerimus, cum fidem Dominicae passionis ac resurrectionis, qui resurrexit primitiae dormientium, ipso sacerdoti summo offerimus; quam ille elevabit ut acceptabilis sit coram Domino, quia ut Ioannes ait: Advocatum habemus apud Patrem, Iesum Christum iustum, qui apparet nunc vultui Dei pro nobis, et ipse fit propitiatio pro peccatis nostris (I Ioan. II). |
| 4 | Sacrificium novum Domino offerimus ex omnibus habitaculis nostris, cum unusquisque nostrum propria voluntate, secundum evangelica mandata Novi Testamenti, mortificationem corporis sui offert Deo. |
| 5 | Vetus enim lex praecipit: Crescite et multiplicamini, et replete terram (Gen. II); et item: Si volueritis et audieritis me, bona terrae comedetis, ait Dominus Deus (Isa. I); Novum autem Testamentum ita praecipit: Contendite per angustam portam intrare (Luc. XIII); qui vult, inquit Dominus, post me venire, abreget semetipsum et tollat crucem suam, et sequatur me (Luc. IX); et Apostolus: Qui autem sunt Christi, carnem suam crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis (Gal. V). |
| 6 | Panes primitiarum duos Domino offerimus: cum Legem et Evangelium, quae vere sunt cibi animarum nostrarum, pro modulo nostro, quantum possumus, adimplemus; qui panes sunt ex duabus decimis similae fermentatae, ex doctrina videlicet quae perfectam Christi divinitatem et humanitatem tradit, nec aliter coqui nisi per talem doctrinam possunt. |
| 7 | Offerimusque cum istis panibus septem agnos immaculatos, cum innocentiam, quam septiformis gratia Spiritus sancti in nobis efficit; concorditer legi et Evangelio in Dei conspectu exhibemus. |
| 8 | Offerimus et vitulum de armento, cum Christum ex patriarcharum origine secundum carnem genitum, ac pro nobis crucifixum, confitemur. |
| 9 | Offerimus et duos arietes, cum excellentiora mandata, quae sequi alias virtutes velut oves oportet, adimplere studemus, ut est illud: Si vis perfectus esse, vade, vende omnia quae habes, et da pauperibus, etc. (Matth. XIX); et illud: Diligite inimicos vestros, et benefacite his qui oderunt vos, et reliqua (Matth. V). |
| 10 | Horum ergo sacrificia et libatio, scientia videlicet et operatio, odor suavitatis Domino, ut Apostolus ait, Christi bonus odor sumus Deo. |
| 11 | Haec etiam oblatio festo Pentecostes competit, quia consummationem totius perfectionis Spiritus paracliti grate tribuit. |
| 12 | Ideo, fratres, sancti patres nostri, expleta celeberrima festivitate Pentecostes, hoc salubre ieiunium sanxerunt, ut per abstinentiam et supplicationes intentas Deo acceptabiles nos offeramus. |
| 13 | Quidam vero, ex evangelica auctoritate instructi, in hoc quod Salvator Pharisaeis et discipulis Ioannis interrogantibus cur discipuli eius non ieiunarent, respondit, Non possunt filii sponsi lugere quandiu cum illis est sponsus: venient autem dies cum auferetur ab eis sponsus, et tunc ieiunabunt (Matth. IX); inde instituerunt, ut post ascensionem Domini, qui matris Ecclesiae verus est sponsus, et post diem Pentecostes statim die altera ieiunium incipientes, usque ad quadraginta dies illud protendant. |
| 14 | Hoc vero qui non voluerit, aut non potuerit per infirmitatem carnis facere, saltem istos tres dies continentiae salutaris legitime exsolvat. |
| 15 | Ieiunium quidem quarti mensis est quod nobis prophetarum lectio commendat, et nulli violare licet. |
| 16 | Idcirco quarta et sexta feria et sabbato in hac hebdomada vobis ieiunandum est, sicut sanctae et apostolicae Ecclesiae Romanae auctoritas ex antiquis temporibus ordinabat. |
| 17 | Nunc ergo venite, dilectissimi, obsecro, in sanctis diebus ad sacra missarum solemnia, fundite ibi preces vestras cum lacrymis coram Domino, petentes eius misericordiam ut qui vos in veneratione Dominicae resurrectionis ad tempus consolabatur, in superna eius visione in aeternum consolare dignetur. |
| 18 | Peracto autem missae officio, cum ad coenandum domi conveneritis, non obliviscamini pauperum, sed portionem eorum eis detis, sicut saepe vos commonui, quia indignum est ut quando misericordiam Dei intentius expetitis, ipsi immisericordes contra proximos vestros inveniamini. |
| 19 | Scriptum est enim: Date eleemosynam et ecce omnia munda sunt vobis (Luc. XI), quia, sicut aqua exstinguit ignem, ita eleemosyna exstinguit peccatum, charitas vero operit multitudinem peccatorum. |
| 20 | Cuius abundantiam vobis ipse tribuere dignetur, qui dilexit nos et lavit nos a peccatis nostris in sanguine suo, Iesus Christus Salvator noster, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit et regnat Deus, per omnia saecula saeculorum. |
| 21 | Amen. |