monumenta.ch > Macrobius > 3 > 30 > XVI. - EPITAPHIUM IRMINGARDIS.
Hrabanus Maurus, Epitaphia, XV. - EPITAPHIUM WIGFRIDAE. <<<     >>> XVII. - EPITAPHIUM TUTINI.

Hrabanus Maurus, Epitaphia, XVI. - EPITAPHIUM IRMINGARDIS.

1 Ingrediens quisquis hanc aedem rite revisas,
Noscere te libeat quid tumulo hoc lateat.
2 Femina hic pausat Augusta et nobilis ortu,
Irmingarda cui nomen erat deditum.
3 Quae hoc opus incipiens hic aulam condere iussit
Ad Christi laudem atque sui requiem.
4 Nam pia relliquias sanctorum ex urbe receptans
Romana, huc vexit hicque locavit eas,
Ipsorum caperet meritis ut gaudia vitae,
Delicti ac veniam perciperet precibus.
5 Caste conversans mundana haec gaudia sprevit,
Pauperibus larga omnibus apta bonis.
6 Nobiliter vixit, aliis exempla reliquit
Virtutum, sibimet praemia laeta parans.
7 Haec quoque dum expleret iuvenile hic tempus et annos,
Maturae aetatis inciperet, iam obiit.
8 Linquens regna soli penetravit regna polorum,
Cum Christo et sanctis gaudia vera tenens.
9 Hanc rogo tu, lector, commenda rite Tonanti
Assiduis precibus, Christus eam ut habeat.
10 Cum quo congaudens vivat feliciter ipsa
Angelicis semper mixta beata choris.
11 Has ego Rabanus confeci versibus odas,
Ex obitu moestus, ex requie et gratulans.
12 Obiit autem Irmingarda imperatrix anno Dominicae Incarnationis DCCCLI, indictione XIV, XIII Kal. Aprilis, in die Parasceve, hora quasi sexta, et requievit in pace.
Hrabanus Maurus HOME