| 1 | Norica prima parens fuerat, Aquitania mater, Francia me rapuit, presbyter atque fui. |
| 2 | Qui vixi monachus Isanbert nomine dictus, Cuius tu, lector, esto memor precibus. |
| 3 | Ecce tibi, ut peteras, conscripsi promptus amore, Versus ad tumulum, dulcis amice, tuum: Tripliciter condens titulum, Trinumque precando, Quod te conservet summus ab arce Deus. |
| 4 | Tu memor esto mei cum vivas sanus in orbe, Post funus tecum ut laetus ad astra petam. |