| 1 | Currus autem a cursu dictus, vel quia rotas habere videtur: unde et carrum, quasi cursum. Currus sub allegoria duplici modo intelligitur. Aut enim angelicus exercitus in eo exprimitur: unde legitur in libro Regum Elias igneo curru raptus in coelum [IV Reg. II]; per angelos quippe illa facta, et ostensa sunt adiumenta: quia nec ad coelum quidem aereum per se ascendere poterat, quem naturae suae infirmitas gravabat: aut sanctorum omnium societas: unde est illud Psalmistae: Currus Dei decem millium multiplex, millia laetantium, Dominus in illis [Psal. LXVII]. Sanctorum ergo unanimitas currus est Domini, quem ille, velut auriga, insidet, et ad voluntatis suae ministerium salutari lege moderatur: sed ut istum currum ostenderet non equis deditum sed humanis cogitationibus attributum, ait: Decem millium multiplex: quod bene ad innumeros populos, non ad equos noscitur pertinere, subiunxit: Millia laetantium: quod utique de fidelibus debet intelligi. |