Hrabanus Maurus, De Universo, 20, CAPUT XIV. De galeis.
| 1 | Cassis de lamina est: galea de corio. Nam galeros corium dicitur, cassidem autem a Thuscis nominatam dicunt. Illi enim galeam cassem nominant, credo, a capite. Apex est, quod in summo galeae eminet, quo figitur crista, quod Graeci conon vocant: nam conus est curvatura, quae in galea prominet, super quam cristae sunt. |
| 2 | Nam cassis vel galea, quae caput nostrum, hoc est mentem nostram contra arma inimici defendit, spes est in Dominum Salvatorem: unde monet Apostolus nos induere galeam salutis: quoniam contra atrocissimos hostes omni tergiversatione callidos bellum gerimus. Idcirco omni cautela et sollicitudine vigilare debemus, ut qualitercunque tentaverint, munitos nos et praeparatos inveniant. |
| 3 | Necesse est enim ut Deus adiuvet quos viderit in precibus vigilare, et de armis eius exspectare victoriam. In huiusmodi ergo bello sobria mente opus est et pura conscientia: quia non contra carnalia, sed adversus spiritalia nequitiae dimicatur. Contra terrigenas enim hostes corpus sagina roboratur, et pabulo mens incenditur, ut repugnandi sumat audaciam: adversus spiritalia autem nequitiae spiritaliter repugnanda, et sobrietatis et abstinentiae arma sumenda sunt: ut infusi sancto Spiritu immundos et erraticos spiritus devincamus; sic itaque succingemus lumbos nostros in veritate, si parati sumus errori resistere. |
| 4 | Omnis enim qui operari vult, succinget se, ut, ablato impedimento, diligentius operetur. |