Hrabanus Maurus, De Laudibus Sanctae Crucis, 1, FIGURA XXVIII De adoratione crucis ab opifice.
| 1 | Omnipotens virtus, maiestas alta, Sabaoth |
| 2 | Excelsus Dominus, virtutum summe creator, |
| 3 | Formator mundi: hominum tu vere Redemptor. |
| 4 | Tu mea laus, virtus, tu gloria cuncta, salusque, |
| 5 | Tu rex, tu doctor, tu es rector, care magister, |
| 6 | Tu pastor pascens, protector verus ovilis. |
| 7 | Portio tuque mea, sancte salvator et auctor, |
| 8 | Dux, via, lux, vita, merces bona, ianua regni es, |
| 9 | Vox, sensus, verbum, virtutum laeta propago. |
| 10 | Ad te direxi, et cumulans nunc dirigo verba: |
| 11 | Mens mea te loquitur, mentis intentio tota, |
| 12 | Quicquid lingua, manus orat et bucca beate |
| 13 | Cor humile, et vita iusta, sacrata voluntas. |
| 14 | Omnia te laudant et cantant, Christe serene. |
| 15 | Namque ego te Dominum pronus et laetus adoro, |
| 16 | Atque cruci demisse tuae hinc dico salutans: |
| 17 | Spem oro te ramus aram ara sumar, et oro hinc. |
| 18 | Hoc meus est ardor clarus, hoc ignis amoris, |
| 19 | Hoc mea mens poscit primum, hoc famen et ora, |
| 20 | Hoc sitis est animi, mandendi magna cupido: |
| 21 | Ut me tu pie suscipias, bone Christe, per aram |
| 22 | Oblatum famulum, quod victima sim tua, Hiesus. |
| 23 | Hostia quod tua sim: memet crucifixio totum |
| 24 | Iam tua consumat; et passio mitiget aestum |
| 25 | Carnalem, vitia confringat, deprimat iram, |
| 26 | Refrenet linguam, pietatis verba reponat. |
| 27 | Mentem pacificet: vitam deducat honestam. |
| 28 | Namque tuus quando toto fulgescet Olympo |
| 29 | Igneus adventus, torrebit et ardor iniquos, |
| 30 | Tempestas stridet, cornu iam mugit et orbe |
| 31 | Ante apparebit quando crucis aere signum: |
| 32 | Tum rogo me eripiat flammis ultricibus ipsa: |
| 33 | Atque poetam agni proprium defendat ab ira, |
| 34 | Cui cano: iure canam Hrabanus versibus ore, |
| 35 | Corde, manu, semper donum memorabile cantu: |
| 36 | Quod dederat vitae memet clementer in ara. |
| 37 | Quando ipsa Hiesus clemens rogo ab eruit imo |
| 38 | Inferni requiem, nunc, o Christe, arce polorum |
| 39 | Da mihi, hoc posco, spero, et vera omnia credo, |
| 40 | Quae promisisti, hoc teneo pietate fideque. |
| 41 | Quod verax facis ordine iudicio omnia vera. |
| 42 | I nunc ad superos, in coelis rite triumphas. |
| 43 | O laus alma crucis semper sine fine valeto. |