Horatius, Sermones, 2, Sermo IV
| 1 | 'Unde et quo Catius?' 'non est mihi tempus, aventi |
| 2 | ponere signa novis praeceptis, qualia vincent |
| 3 | Pythagoran Anytique reum doctumque Platona.' |
| 4 | 'peccatum fateor, cum te sic tempore laevo |
| 5 | interpellarim; sed des veniam bonus, oro. |
| 6 | quodsi interciderit tibi nunc aliquid, repetes mox, |
| 7 | sive est naturae hoc sive artis, mirus utroque.' |
| 8 | 'quin id erat curae, quo pacto cuncta tenerem |
| 9 | utpote res tenuis, tenui sermone peractas.' |
| 10 | 'ede hominis nomen, simul et, Romanus an hospes.' |
| 11 | 'ipsa memor praecepta canam, celabitur auctor. |
| 12 | longa quibus facies ovis erit, illa memento, |
| 13 | ut suci melioris et ut magis alba rotundis, |
| 14 | ponere: namque marem cohibent callosa vitellum. |
| 15 | cole suburbano qui siccis crevit in agris |
| 16 | dulcior: inriguo nihil est elutius horto. |
| 17 | si vespertinus subito te oppresserit hospes, |
| 18 | ne gallina malum responset dura palato, |
| 19 | doctus eris vivam musto mersare Falerno: |
| 20 | hoc teneram faciet. pratensibus optima fungis |
| 21 | natura est; aliis male creditur. ille salubris |
| 22 | aestates peraget, qui nigris prandia moris |
| 23 | finiet, ante gravem quae legerit arbore solem. |
| 24 | Aufidius forti miscebat mella Falerno: |
| 25 | mendose, quoniam vacuis conmittere venis |
| 26 | nil nisi lene decet: leni praecordia mulso |
| 27 | prolueris melius. si dura morabitur alvus, |
| 28 | mitulus et viles pellent obstantia conchae |
| 29 | et lapathi brevis herba, sed albo non sine Coo. |
| 30 | lubrica nascentes inplent conchylia lunae; |
| 31 | sed non omne mare est generosae fertile testae: |
| 32 | murice Baiano melior Lucrina peloris, |
| 33 | ostrea Circeis, Miseno oriuntur echini, |
| 34 | pectinibus patulis iactat se molle Tarentum. |
| 35 | nec sibi cenarum quivis temere arroget artem, |
| 36 | non prius exacta tenui ratione saporum. |
| 37 | nec satis est cara piscis averrere mensa |
| 38 | ignarum, quibus est ius aptius et quibus assis |
| 39 | languidus in cubitum iam se conviva reponet. |
| 40 | Umber et iligna nutritus glande rotundas |
| 41 | curvat aper lances carnem vitantis inertem; |
| 42 | nam Laurens malus est, ulvis et harundine pinguis. |
| 43 | vinea submittit capreas non semper edulis. |
| 44 | fecundae leporis sapiens sectabitur armos. |
| 45 | piscibus atque avibus quae natura et foret aetas, |
| 46 | ante meum nulli patuit quaesita palatum. |
| 47 | sunt quorum ingenium nova tantum crustula promit. |
| 48 | nequaquam satis in re una consumere curam, |
| 49 | ut siquis solum hoc, mala ne sint vina, laboret, |
| 50 | quali perfundat piscis securus olivo. |
| 51 | Massica si caelo suppones vina sereno, |
| 52 | nocturna siquid crassi est tenuabitur aura |
| 53 | et decedet odor nervis inimicus; at illa |
| 54 | integrum perdunt lino vitiata saporem. |
| 55 | Surrentina vafer qui miscet faece Falerna |
| 56 | vina, columbino limum bene colligit ovo, |
| 57 | quatenus ima petit volvens aliena vitellus. |
| 58 | tostis marcentem squillis recreabis et Afra |
| 59 | potorem coclea; nam lactuca innatat acri |
| 60 | post vinum stomacho; perna magis et magis hillis |
| 61 | flagitat inmorsus refici, quin omnia malit |
| 62 | quaecumque inmundis fervent allata popinis. |
| 63 | est operae pretium duplicis pernoscere iuris |
| 64 | naturam. simplex e dulci constat olivo, |
| 65 | quod pingui miscere mero muriaque decebit |
| 66 | non alia quam qua Byzantia putuit orca. |
| 67 | hoc ubi confusum sectis inferbuit herbis |
| 68 | Corycioque croco sparsum stetit, insuper addes |
| 69 | pressa Venafranae quod baca remisit olivae. |
| 70 | Picenis cedunt pomis Tiburtia suco: |
| 71 | nam facie praestant, venucula convenit ollis; |
| 72 | rectius Albanam fumo duraveris uvam. |
| 73 | hanc ego cum malis, ego faecem primus et allec, |
| 74 | primus et invenior piper album cum sale nigro |
| 75 | incretum puris circumposuisse catillis. |
| 76 | inmane est vitium dare milia terna macello |
| 77 | angustoque vagos piscis urgere catino. |
| 78 | magna movet stomacho fastidia, seu puer unctis |
| 79 | tractavit calicem manibus, dum furta ligurrit, |
| 80 | sive gravis veteri creterrae limus adhaesit. |
| 81 | vilibus in scopis, in mappis, in scobe quantus |
| 82 | consistit sumptus? neglectis flagitium ingens. |
| 83 | ten lapides varios lutulenta radere palma |
| 84 | et Tyrias dare circum inlota toralia vestis, |
| 85 | oblitum, quanto curam sumptumque minorem |
| 86 | haec habeant, tanto reprehendi iustius illis, |
| 87 | quae nisi divitibus nequeunt contingere mensis?' |
| 88 | 'docte Cati, per amicitiam divosque rogatus |
| 89 | ducere me auditum, perges quocumque, memento. |
| 90 | nam quamvis memori referas mihi pectore cuncta, |
| 91 | non tamen interpres tantundem iuveris. adde |
| 92 | voltum habitumque hominis, quem tu vidisse beatus |
| 93 | non magni pendis, quia contigit; at mihi cura |
| 94 | non mediocris inest, fontis ut adire remotos |
| 95 | atque haurire queam vitae praecepta beatae.' |