Horatius, Epodi, XIV
| 1 | Mollis inertia cur tantam diffuderit imis |
| 2 | oblivionem sensibus, |
| 3 | pocula Lethaeos ut si ducentia somnos |
| 4 | arente fauce traxerim, |
| 5 | candide Maecenas, occidis Saepe rogando: |
| 6 | deus, deus nam me vetat |
| 7 | inceptos, olim promissum carmen, iambos |
| 8 | ad umbilicum adducere. |
| 9 | non aliter Samio dicunt arsisse Bathyllo |
| 10 | Anacreonta Teium, |
| 11 | qui persaepe cava testudine flevit amorem |
| 12 | non elaboratum ad pedem. |
| 13 | ureris ipse miser: quodsi non pulcrior ignis |
| 14 | accendit obsessam Ilion, |
| 15 | gaude sorte tua; me libertina, nec uno |
| 16 | contenta, Phryne macerat. |