Horatius, Epodi, I
| 1 | Ibis Liburnis inter alta navium, |
| 2 | amice, propugnacula, |
| 3 | paratus omne Caesaris periculum |
| 4 | subire, Maecenas, tuo: |
| 5 | quid nos, quibus te vita sit superstite |
| 6 | iucunda, si contra, gravis? |
| 7 | utrumne iussi persequemur otium |
| 8 | non dulce, ni tecum simul, |
| 9 | an hunc laborem mente laturi, decet |
| 10 | qua ferre non mollis viros? |
| 11 | feremus et te vel per Alpium iuga |
| 12 | inhospitalem et Caucasum |
| 13 | vel occidentis usque ad ultimum sinum |
| 14 | forti sequemur pectore. |
| 15 | roges, tuom labore quid iuvem meo, |
| 16 | inbellis ac firmus parum? |
| 17 | comes minore sum futurus in metu, |
| 18 | qui maior absentis habet: |
| 19 | ut adsidens inplumibus pullis avis |
| 20 | serpentium adlapsus timet |
| 21 | magis relictis, non, ut adsit, auxili |
| 22 | latura plus praesentibus. |
| 23 | libenter hoc et omne militabitur |
| 24 | bellum in tuae spem gratiae, |
| 25 | non ut iuvencis inligata pluribus |
| 26 | aratra nitantur meis |
| 27 | pecusve Calabris ante Sidus fervidum |
| 28 | Lucana mutet pascuis |
| 29 | neque ut superni villa candens Tusculi |
| 30 | Circaea tangat moenia: |
| 31 | satis superque me benignitas tua |
| 32 | ditavit, haud paravero |
| 33 | quod aut avarus ut Chremes terra premam, |
| 34 | discinctus aut perdam nepos. |