Horatius, Epistulae, 1, Epistula X
| 1 | Urbis amatorem Fuscum saluere iubemus |
| 2 | ruris amatores, hac in re scilicet una |
| 3 | multum dissimiles, ad cetera paene gemelli |
| 4 | fraternis animis, quicquid negat alter, et alter, |
| 5 | adnuimus pariter, vetuli notique columbi. |
| 6 | Tu nidum servas, ego laudo ruris amoeni |
| 7 | rivos et musco circumlita saxa nemusque. |
| 8 | Quid quaeris? Vivo et regno, simul ista reliqui |
| 9 | quae vos ad caelum fertis rumore secundo, |
| 10 | utque sacerdotis fugitivus liba recuso, |
| 11 | pane egeo iam mellitis potiore placentis. |
| 12 | Vivere naturae si convenienter oportet, |
| 13 | ponendaeque domo quaerenda est area primum, |
| 14 | novistine locum potiorem rure beato? |
| 15 | Est ubi plus tepeant hiemes, ubi gratior aura |
| 16 | leniat et rabiem Canis et momenta Leonis, |
| 17 | cum semel accepit Solem furibundus acutum? |
| 18 | Est ubi divellat somnos minus invida cura? |
| 19 | Deterius Libycis olet aut nitet herba lapillis? |
| 20 | Purior in vicis aqua tendit rumpere plumbum |
| 21 | quam quae per pronum trepidat cum murmure rivum? |
| 22 | Nempe inter varias nutritur silva columnas, |
| 23 | laudaturque domus longos quae prospicit agros. |
| 24 | Naturam expelles furca, tamen usque recurret |
| 25 | et mala perrumpet furtim fastidia victrix. |
| 26 | Non qui Sidonio contendere callidus ostro |
| 27 | nescit Aquinatem potantia vellera fucum |
| 28 | certius accipiet damnum propiusve medullis |
| 29 | quam qui non poterit vero distinguere falsum. |
| 30 | Quem res plus nimio delectavere secundae, |
| 31 | mutatae quatient. Siquid mirabere, pones |
| 32 | invitus. Fuge magna; licet sub paupere tecto |
| 33 | reges et regum vita praecurrere amicos. |
| 34 | Cervus equum pugna melior communibus herbis |
| 35 | pellebat, donec minor in certamine longo |
| 36 | imploravit opes hominis frenumque recepit; |
| 37 | sed postquam victor violens discessit ab hoste, |
| 38 | non equitem dorso, non frenum depulit ore. |
| 39 | Sic, qui pauperiem veritus potiore metallis |
| 40 | libertate caret, dominum vehet improbus atque |
| 41 | serviet aeternum, quia parvo nesciet uti. |
| 42 | Cui non conveniet sua res, ut calceus olim |
| 43 | si pede maior erit, subvertet, si minor, uret. |
| 44 | Laetus sorte tua vives sapienter, Aristi, |
| 45 | nec me dimittes incastigatum, ubi plura |
| 46 | cogere quam satis est ac non cessare videbor. |
| 47 | Imperat aut servit collecta pecunia cuique, |
| 48 | tortum digna sequi potius quam ducere funem. |
| 49 | Haec tibi dictabam post fanum putre Vacunae, |
| 50 | excepto quod non simul esses cetera laetus. |