Horatius, Epistulae, 1, Epistula VI
| 1 | Nil admirari prope res est una, Numici, |
| 2 | solaque quae possit facere et servare beatum. |
| 3 | Hunc solem et stellas et decedentia certis |
| 4 | tempora momentis sunt qui formidine nulla |
| 5 | imbuti spectent. Quid censes munera terrae, |
| 6 | quid maris extremos Arabas ditantis et Indos? |
| 7 | Ludicra quid, plausus et amici dona Quiritis? |
| 8 | Quo spectanda modo, quo sensu credis et ore? |
| 9 | Qui timet his adversa, fere miratur eodem |
| 10 | quo cupiens pacto; pavor est utrubique molestus, |
| 11 | inprovisa simul species exterret utrumque. |
| 12 | Gaudeat an doleat, cupiat metuatne, quid ad rem, |
| 13 | si, quicquid vidit melius peiusve sua spe, |
| 14 | defixis oculis animoque et corpore torpet? |
| 15 | Insani sapiens nomen ferat, aequus iniqui, |
| 16 | ultra quam satis est virtutem si petat ipsam. |
| 17 | I nunc, argentum et marmor vetus aeraque et artis |
| 18 | suspice, cum gemmis Tyrios mirare colores; |
| 19 | gaude quod spectant oculi te mille loquentem; |
| 20 | navos mane forum et vespertinus pete tectum, |
| 21 | ne plus frumenti dotalibus emetat agris |
| 22 | Mutus et (indignum, quod sit peioribus ortus) |
| 23 | hic tibi sit potius quam tu mirabilis illi. |
| 24 | Quicquid sub terra est, in apricum proferet aetas, |
| 25 | defodiet condetque nitentia. Cum bene notum |
| 26 | porticus Agrippae et via te conspexerit Appi, |
| 27 | ire tamen restat, Numa quo devenit et Ancus. |
| 28 | Si latus aut renes morbo temptantur acuto, |
| 29 | quaere fugam morbi. Vis recte vivere (quis non?): |
| 30 | si virtus hoc una potest dare, fortis omissis |
| 31 | hoc age deliciis. Virtutem verba putas et |
| 32 | lucum ligna: cave ne portus occupet alter, |
| 33 | ne Cibyratica, ne Bithyna negotia perdas; |
| 34 | mille talenta rotundentur, totidem altera, porro et |
| 35 | tertia succedant et quae pars quadrat acervum. |
| 36 | Scilicet uxorem cum dote fidemque et amicos |
| 37 | et genus et formam regina Pecunia donat, |
| 38 | ac bene nummatum decorat Suadela Venusque. |
| 39 | Mancupiis locuples eget aeris Cappadocum rex; |
| 40 | ne fueris hic tu. Chlamydes Lucullus, ut aiunt, |
| 41 | si posset centum scaenae praebere rogatus, |
| 42 | 'Qui possum tot? ' ait; 'tamen et quaeram et quot habebo |
| 43 | mittam'; post paulo scribit sibi milia quinque |
| 44 | esse domi chlamydum; partem vel tolleret omnis. |
| 45 | Exilis domus est, ubi non et multa supersunt |
| 46 | et dominum fallunt et prosunt furibus. Ergo |
| 47 | si res sola potest facere et servare beatum, |
| 48 | hoc primus repetas opus, hoc postremus omittas. |
| 49 | Si fortunatum species et gratia parestat, |
| 50 | mercemur servum, qui dictet nomina, laevum |
| 51 | qui fodicet latus et cogat trans pondera dextram |
| 52 | porrigere: 'Hic multum in Fabia valet, ille Velina; |
| 53 | cui libet his fascis dabit eripietque curule |
| 54 | cui volet inportunus ebur. 'Frater', 'Pater' adde; |
| 55 | ut cuique est aetas, ita quemque facetus adopta. |
| 56 | Si bene qui cenat bene vivit, lucet, eamus |
| 57 | quo ducit gula, piscemur, venemur, ut olim |
| 58 | Gargilius, qui mane plagas, venabula, servos |
| 59 | differtum transire forum populumque iubebat, |
| 60 | unus ut e multis populo spectante referret |
| 61 | emptum mulus aprum. Crudi tumidique lavemur, |
| 62 | quid deceat, quid non obliti, Caerite cera |
| 63 | digni, remigium vitiosum Ithacensis Ulixei, |
| 64 | cui potior patria fuit interdicta voluptas. |
| 65 | Si, Mimnermus uti censet, sine amore iocisque |
| 66 | nil est iucundum, vivas in amore iocisque. |
| 67 | Vive, vale. Siquid novisti rectius istis, |
| 68 | candidus inperti; si nil, his utere mecum. |