Horatius, Epistulae, 1, Epistula II
| 1 | Troiani belli scriptorem, Maxime Lolli, |
| 2 | dum tu declamas Romae, Praeneste relegi; |
| 3 | qui, quid sit pulchrum, quid turpe, quid utile, quid non, |
| 4 | plenius ac melius Chrysippo et Crantore dicit. |
| 5 | Cur ita crediderim, nisi quid te distinet, audi. |
| 6 | Fabula, qua Paridis propter narratur amorem |
| 7 | Graecia barbariae lento conlisa duello, |
| 8 | stultorum regum et populorum continet aestum. |
| 9 | Antenor censet belli praecidere causam; |
| 10 | quid Paris? Ut salvus regnet vivatque beatus |
| 11 | cogi posse negat. Nestor componere litis |
| 12 | inter Pelidem festinat et inter Atriden; |
| 13 | hunc amor, ira quidem communiter urit utrumque. |
| 14 | Quicquid delirant reges, plectuntur Achivi. |
| 15 | Seditione, dolis, scelere atque libidine et ira |
| 16 | Iliacos intra muros peccatur et extra. |
| 17 | Rursus, quid virtus et quid sapientia possit, |
| 18 | utile proposuit nobis exemplar Ulixen, |
| 19 | qui domitor Troiae multorum providus urbes, |
| 20 | et mores hominum inspexit, latumque per aequor, |
| 21 | dum sibi, dum sociis reditum parat, aspera multa |
| 22 | pertulit, adversis rerum inmersabilis undis. |
| 23 | Sirenum voces et Circae pocula nosti; |
| 24 | quae si cum sociis stultus cupidusque bibisset, |
| 25 | sub domina meretrice fuisset turpis et excors, |
| 26 | vixisset canis inmundus vel amica luto sus. |
| 27 | Nos numerus sumus et fruges consumere nati, |
| 28 | sponsi Penelopae nebulones Alcinoique |
| 29 | in cute curanda plus aequo operata iuventus, |
| 30 | cui pulchrum fuit in medios dormire dies et |
| 31 | ad strepitum citharae cessatum ducere curam. |
| 32 | Ut iugulent hominem surgunt de nocte latrones; |
| 33 | ut te ipsum serves, non expergisceris? Atqui |
| 34 | si noles sanus, curres hydropicus; et ni |
| 35 | posces ante diem librum cum lumine, si non |
| 36 | intendes animum studiis et rebus honestis, |
| 37 | invidia vel amore vigil torquebere. Nam cur, |
| 38 | quae laedunt oculum, festinas demere, siquid |
| 39 | est animum, differs curandi tempus in annum? |
| 40 | Dimidium facti, qui coepit, habet; sapere aude, |
| 41 | incipe. Vivendi qui recte prorogat horam, |
| 42 | rusticus expectat dum defluat amnis; at ille |
| 43 | labitur et labetur in omne volubilis aevum. |
| 44 | Quaeritur argentum puerisque beata creandis |
| 45 | uxor, et incultae pacantur vomere silvae; |
| 46 | quod satis est cui contingit, nil amplius optet. |
| 47 | Non domus et fundus, non aeris acervus et auri |
| 48 | aegroto domini deduxit corpore febris, |
| 49 | non animo curas; valeat possessor oportet, |
| 50 | si comportatis rebus bene cogitat uti. |
| 51 | Qui cupit aut metuit, iuvat illum sic domus et res |
| 52 | ut lippum pictae tabulae, fomenta podagram, |
| 53 | auriculas citharae collecta sorde dolentis. |
| 54 | Sincerum est nisi vas, quodcumque infundis acescit. |
| 55 | Sperne voluptates; nocet empta dolore voluptas. |
| 56 | Semper avarus eget; certum voto pete finem. |
| 57 | Invidus alterius macrescit rebus opimis; |
| 58 | invidia Siculi non invenere tyranni |
| 59 | maius tormentum. Qui non moderabitur irae, |
| 60 | infectum volet esse, dolor quod suaserit et mens, |
| 61 | dum poenas odio per vim festinat inulto. |
| 62 | Ira furor brevis est; animum rege, qui nisi paret, |
| 63 | imperat, hunc frenis, hunc tu compesce catena. |
| 64 | Fingit equum tenera docilem cervice magister |
| 65 | ire viam qua monstret eques; venaticus, ex quo |
| 66 | tempore cervinam pellem latravit in aula, |
| 67 | militat in silvis catulus. Nunc adbibe puro |
| 68 | pectore verba puer, nunc te melioribus offer; |
| 69 | quo semel est imbuta recens, servabit odorem |
| 70 | testa diu. Quodsi cessas aut strenuus anteis, |
| 71 | nec tardum opperior nec praecedentibus insto. |