Horatius, Carmina, 4, XIII
| 1 | Audivere, Lyce, di mea vota, di |
| 2 | audivere, Lyce: fis anus, et tamen |
| 3 | vis formosa videri |
| 4 | ludisque et bibis impudens |
| 5 | et cantu tremulo pota Cupidinem |
| 6 | lentum sollicitas. Ille virentis et |
| 7 | doctae psallere Chiae |
| 8 | pulchris excubat in genis. |
| 9 | Importunus enim transvolat aridas |
| 10 | quercus et refugit te quia luridi |
| 11 | dentes, te quia rugae |
| 12 | turpant et capitis nives. |
| 13 | Nec Coae referunt iam tibi purpurae |
| 14 | nec cari lapides tempora, quae semel |
| 15 | notis condita fastis |
| 16 | inclusit volucris dies. |
| 17 | Quo fugit Venus, heu, quove color, decens |
| 18 | quo motus? Quid habes illius, illius, |
| 19 | quae spirabat amores, |
| 20 | quae me surpuerat mihi, |
| 21 | felix post Cinaram notaque et artium |
| 22 | gratarum facies? Sed Cinarae brevis |
| 23 | annos fata dederunt, |
| 24 | servatura diu parem |
| 25 | cornicis vetulae temporibus Lycen, |
| 26 | possent ut iuvenes visere fervidi |
| 27 | multo non sine risu |
| 28 | dilapsam in cineres facem. |