Horatius, Carmina, 4, IV
| 1 | Qualem ministrum fulminis alitem, |
| 2 | cui rex deorum regnum in avis vagas |
| 3 | permisit expertus fidelem |
| 4 | Iuppiter in Ganymede flavo, |
| 5 | olim iuventas et patrius vigor |
| 6 | nido laborum protulit inscium |
| 7 | vernique iam nimbis remotis |
| 8 | insolitos docuere nisus |
| 9 | venti paventem, mox in ovilia |
| 10 | demisit hostem vividus impetus, |
| 11 | nunc in reluctantis dracones |
| 12 | egit amor dapis atque pugnae; |
| 13 | qualemue laetis caprea pascuis |
| 14 | intenta fulvae matris ab ubere |
| 15 | iam lacte depulsum leonem |
| 16 | dente novo peritura vidit: |
| 17 | videre Raeti bella sub Alpibus |
| 18 | Drusum gerentem; Vindelici -- quibus |
| 19 | mos unde deductus per omne |
| 20 | tempus Amazonia securi |
| 21 | dextras obarmet, quaerere distuli, |
| 22 | nec scire fas est omnia -- sed diu |
| 23 | lateque victrices catervae |
| 24 | consiliis iuvenis revictae |
| 25 | sensere, quid mens rite, quid indoles |
| 26 | nutrita faustis sub penetralibus |
| 27 | posset, quid Augusti paternus |
| 28 | in pueros animus Nerones. |
| 29 | Fortes creantur fortibus et bonis; |
| 30 | est in iuvencis, est in equis patrum |
| 31 | virtus neque inbellem feroces |
| 32 | progenerant aquilae columbam; |
| 33 | doctrina sed vim promovet insitam |
| 34 | rectique cultus pectora roborant; |
| 35 | utcumque defecere mores, |
| 36 | indecorant bene nata culpae. |
| 37 | Quid debeas, o Roma, Neronibus, |
| 38 | testis Metaurum flumen et Hasdrubal |
| 39 | devictus et pulcher fugatis |
| 40 | ille dies Latio tenebris, |
| 41 | qui primus alma risit adorea, |
| 42 | dirus per urbes Afer ut Italas |
| 43 | ceu flamma per taedas vel Eurus |
| 44 | per Siculas equitavit undas. |
| 45 | Post hoc secundis usque laboribus |
| 46 | Romana pubes crevit et impio |
| 47 | vastata Poenorum tumultu |
| 48 | fana deos habuere rectos; |
| 49 | dixitque tandem perfidus Hannibal: |
| 50 | Cervi, luporum praeda rapacium, |
| 51 | sectamur ultro, quos opimus |
| 52 | fallere et effugere est triumphus. |
| 53 | Gens, quae cremato fortis ab Ilio |
| 54 | iactata Tuscis aequoribus sacra |
| 55 | natosque maturosque patres |
| 56 | pertulit Ausonias ad urbes, |
| 57 | duris ut ilex tonsa bipennibus |
| 58 | nigrae feraci frondis in Algido, |
| 59 | per damna, per caedes ab ipso |
| 60 | ducit opes animumque ferro. |
| 61 | Non hydra secto corpore firmior |
| 62 | vinci dolentem crevit in Herculem, |
| 63 | monstrumve submisere Colchi |
| 64 | maius Echioniaeve Thebae. |
| 65 | Merses profundo, pulchrior evenit; |
| 66 | luctere, multa proruet integrum |
| 67 | cum laude victorem geretque |
| 68 | proelia coniugibus loquenda. |
| 69 | Carthagini iam non ego nuntios |
| 70 | mittam superbos; occidit, occidit |
| 71 | spes omnis et fortuna nostri |
| 72 | nominis Hasdrubale interempto. |
| 73 | Nil Claudiae non perficient manus, |
| 74 | quas et benigno numine Iuppiter |
| 75 | defendit et curae sagaces |
| 76 | expediunt per acuta belli. |