Horatius, Carmina, 3, XXI
| 1 | O nata mecum consule Manlio, |
| 2 | seu tu querellas sive geris iocos |
| 3 | seu rixam et insanos amores |
| 4 | seu facilem, pia testa, somnum, |
| 5 | quocumque lectum nomine Massicum |
| 6 | servas, moveri digna bono die, |
| 7 | descende, Corvino iubente |
| 8 | promere languidiora vina. |
| 9 | Non ille, quamquam Socraticis madet |
| 10 | sermonibus, te negleget horridus: |
| 11 | narratur et prisci Catonis |
| 12 | saepe mero caluisse virtus. |
| 13 | Tu lene tormentum ingenio admoves |
| 14 | plerumque duro; tu sapientium |
| 15 | curas et arcanum iocoso |
| 16 | consilium retegis Lycaeo. |
| 17 | Tu spem reducis mentibus anxiis |
| 18 | viresque et addis cornua pauperi, |
| 19 | post te neque iratos trementi |
| 20 | regum apices neque militum arma. |
| 21 | Te Liber et si laeta aderit Venus |
| 22 | segnesque nodum solvere Gratiae |
| 23 | vivaeque procucent lucernae, |
| 24 | dum rediens fugat astra Phoebus. |