Horatius, Carmina, 3, X
| 1 | Extremum Tanain si biberes, Lyce, |
| 2 | saevo nupta viro, me tamen asperas |
| 3 | porrectum ante foris obicere incolis |
| 4 | plorares Aquilonibus. |
| 5 | Audis quo strepitu ianua, quo nemus |
| 6 | inter pulchra satum tecta remugiat |
| 7 | ventis, et positas ut glaciet nives |
| 8 | puro numine Iuppiter? |
| 9 | Ingratam Veneri pone superbiam, |
| 10 | ne currente retro funis eat rota: |
| 11 | non te Penelopen difficilem procis |
| 12 | Tyrrhenus genuit parens. |
| 13 | O quamvis neque te munera nec preces |
| 14 | nec tinctus viola pallor amantium |
| 15 | nec vir Pieria paelice saucius |
| 16 | curvat, supplicibus tuis |
| 17 | parcas, nec rigida mollior aesculo |
| 18 | nec Mauris animum mitior anguibus: |
| 19 | non hoc semper erit liminis aut aquae |
| 20 | caelestis patiens latus. |