Horatius, Carmina, 3, IX
| 1 | Donec gratus eram tibi |
| 2 | nec quisquam potior bracchia candidae |
| 3 | cervici iuvenis dabat, |
| 4 | Persarum vigui rege beatior. |
| 5 | Donec non alia magis |
| 6 | arsisti neque erat Lydia post Chloen, |
| 7 | multi Lydia nominis, |
| 8 | Romana vigui clarior Ilia. |
| 9 | Me nunc Thressa Chloe regit, |
| 10 | dulcis docta modos et citharae sciens, |
| 11 | pro qua non metuam mori, |
| 12 | si parcent animae fata superstiti. |
| 13 | Me torret face mutua |
| 14 | Thurini Calais filius Ornyti, |
| 15 | pro quo bis patiar mori, |
| 16 | si parcent puero fata superstiti. |
| 17 | Quid si prisca redit Venus |
| 18 | diductosque iugo cogit aeneo, |
| 19 | si flava excutitur Chloe |
| 20 | reiectaeque patet ianua Lydiae? |
| 21 | Quamquam sidere pulchrior |
| 22 | ille est, tu levior cortice et inprobo |
| 23 | iracundior Hadria, |
| 24 | tecum vivere amem, tecum obeam lubens. |