Horatius, Carmina, 3, VII
| 1 | Quid fles, Asterie, quem tibi candidi |
| 2 | primo restituent vere Favonii |
| 3 | Thyna merce beatum, |
| 4 | constantis iuvenem fide |
| 5 | Gygen? Ille Notis actus ad Oricum |
| 6 | post insana Caprae sidera frigidas |
| 7 | noctes non sine multis |
| 8 | insomnis lacrimis agit. |
| 9 | Atqui sollicitae nuntius hospitae, |
| 10 | suspirare Chloen et miseram tuis |
| 11 | dicens ignibus uri, |
| 12 | temptat mille vafer modis. |
| 13 | Ut Proetum mulier perfida credulum |
| 14 | falsis inpulerit criminibus nimis |
| 15 | casto Bellerophontae |
| 16 | maturare necem, refert; |
| 17 | narrat paene datum Pelea Tartaro, |
| 18 | Magnessam Hippolyten dum fugit abstinens, |
| 19 | et peccare docentis |
| 20 | fallax historias monet. |
| 21 | Frustra: nam scopulis surdior Icari |
| 22 | vocis audit adhuc integer. At tibi |
| 23 | ne vicinus Enipeus |
| 24 | plus iusto placeat cave; |
| 25 | quamvis non alius flectere equum sciens |
| 26 | aeque conspicitur gramine Martio, |
| 27 | nec quisquam citus aeque |
| 28 | Tusco denatat alveo, |
| 29 | prima nocte domum claude neque in vias |
| 30 | sub cantu querulae despice tibiae |
| 31 | et te saepe vocanti |
| 32 | duram difficilis mane. |