Horatius, Carmina, 3, VI
| 1 | Delicta maiorum inmeritus lues, |
| 2 | Romane, donec templa refeceris |
| 3 | aedisque labentis deorum et |
| 4 | foeda nigro simulacra fumo. |
| 5 | Dis te minorem quod geris, imperas: |
| 6 | hinc omne principium, huc refer exitum. |
| 7 | Di multa neglecti dederunt |
| 8 | Hesperiae mala luctuosae. |
| 9 | Iam bis Monaeses et Pacori manus |
| 10 | non auspicatos contudit impetus |
| 11 | nostros et adiecisse praedam |
| 12 | torquibus exiguis renidet. |
| 13 | Paene occupatam seditionibus |
| 14 | delevit urbem Dacus et Aethiops, |
| 15 | hic classe formidatus, ille |
| 16 | missilibus melior sagittis. |
| 17 | Fecunda culpae saecula nuptias |
| 18 | primum inquinavere et genus et domos: |
| 19 | hoc fonte derivata clades |
| 20 | in patriam populumque fluxit. |
| 21 | Motus doceri gaudet Ionicos |
| 22 | matura virgo et fingitur artibus, |
| 23 | iam nunc et incestos amores |
| 24 | de tenero meditatur ungui. |
| 25 | Mox iuniores quaerit adulteros |
| 26 | inter mariti vina, neque eligit |
| 27 | cui donet inpermissa raptim |
| 28 | gaudia luminibus remotis, |
| 29 | sed iussa coram non sine conscio |
| 30 | surgit marito, seu vocat institor |
| 31 | seu navis Hispanae magister, |
| 32 | dedecorum pretiosus emptor. |
| 33 | Non his iuventus orta parentibus |
| 34 | infecit aequor sanguine Punico |
| 35 | Pyrrhumque et ingentem cecidit |
| 36 | Antiochum Hannibalemque dirum; |
| 37 | sed rusticorum mascula militum |
| 38 | proles, Sabellis docta ligonibus |
| 39 | versare glaebas et severae |
| 40 | matris ad arbitrium recisos |
| 41 | portare fustis, sol ubi montium |
| 42 | mutaret umbras et iuga demeret |
| 43 | bobus fatigatis, amicum |
| 44 | tempus agens abeunte curru. |
| 45 | Damnosa quid non inminuit dies? |
| 46 | aetas parentum, peior avis, tulit |
| 47 | nos nequiores, mox daturos |
| 48 | progeniem vitiosiorem. |