Horatius, Carmina, 3, III
| 1 | Iustum et tenacem propositi virum |
| 2 | non civium ardor prava iubentium, |
| 3 | non voltus instantis tyranni |
| 4 | mente quatit solida neque Auster, |
| 5 | dux inquieti turbidus Hadriae, |
| 6 | nec fulminantis magna manus Iovis: |
| 7 | si fractus inlabatur orbis, |
| 8 | inpavidum ferient ruinae. |
| 9 | Hac arte Pollux et vagus Hercules |
| 10 | ensius arces attigit igneas, |
| 11 | quos inter Augustus recumbens |
| 12 | purpureo bibet ore nectar; |
| 13 | hac te merentem, Bacche pater, tuae |
| 14 | vexere tigres indocili iugum |
| 15 | collo trahentes; hac Quirinus |
| 16 | Martis equis Acheronta fugit, |
| 17 | gratum elocuta consiliantibus |
| 18 | Ionone divis: Ilion, Ilion |
| 19 | fatalis incestusque iudex |
| 20 | et mulier peregrina vertit |
| 21 | in pulverem, ex quo destituit deos |
| 22 | mercede pacta Laomedon, mihi |
| 23 | castaeque damnatum Minervae |
| 24 | cum populo et duce fraudulento. |
| 25 | Iam nec Lacaenae splendet adulterae |
| 26 | famosus hospes nec Priami domus |
| 27 | periura pugnaces Achivos |
| 28 | Hectoreis opibus refringit |
| 29 | nostrisque ductum seditionibus |
| 30 | bellum resedit. Protinus et gravis |
| 31 | irae et invisum nepotem, |
| 32 | Troica quem peperit sacerdos, |
| 33 | Marti redonabo; illum ego lucidas |
| 34 | inire sedes, discere nectaris |
| 35 | sucos et adscribi quietis |
| 36 | ordinibus patiar deorum. |
| 37 | Dum longus inter saeviat Ilion |
| 38 | Romamque pontus, qualibet exules |
| 39 | in parte regnato beati; |
| 40 | dum Priami Paridisque busto |
| 41 | insultet armentum et catulos ferae |
| 42 | celae inultae, stet Capitolium |
| 43 | fulgens triumphatisque possit |
| 44 | Roma ferox dare iura Medis. |
| 45 | Horrenda late nomen in ultimas |
| 46 | extendat oras, qua medius liquor |
| 47 | secernit Europen ab Afro, |
| 48 | qua tumidus rigat arva Nilus; |
| 49 | aurum inrepertum et sic melius situm, |
| 50 | cum terra celat, spernere fortior |
| 51 | quam cogere humanos in usus |
| 52 | omne sacrum rapiente dextra, |
| 53 | quicumque mundo terminus obstitit, |
| 54 | hunc tanget armis, visere gestiens, |
| 55 | qua parte debacchentur ignes, |
| 56 | qua nebulae pluviique rores. |
| 57 | Sed bellicosis fata Quiritibus |
| 58 | hac lege dico, ne nimium pii |
| 59 | rebusque fidentes avitae |
| 60 | tecta velint reparare Troiae. |
| 61 | Troiae renascens alite lugubri |
| 62 | fortuna tristi clade iterabitur, |
| 63 | ducente victrices catervas |
| 64 | coniuge me Iovis et sorore. |
| 65 | Ter si resurgat murus aeneus |
| 66 | auctore Phoebo, ter pereat meis |
| 67 | excisus Argivis, ter uxor |
| 68 | capta virum puerosque ploret. |
| 69 | Non hoc iocosae conveniet lyrae; |
| 70 | quo, Musa, tendis? Desine pervicax |
| 71 | referre sermones deorum et |
| 72 | magna modis tenuare parvis. |