Horatius, Carmina, 2, XIX
| 1 | Bacchum in remotis carmina rupibus |
| 2 | vidi docentem, credite posteri, |
| 3 | Nymphasque discentis et auris |
| 4 | capripedum Satyrorum acutas. |
| 5 | Euhoe, recenti mens trepidat metu |
| 6 | plenoque Bacchi pectore turbidum |
| 7 | laetatur. Euhoe, parce Liber, |
| 8 | parce, gravi metuende thyrso. |
| 9 | Fas pervicacis est mihi Thyiadas |
| 10 | vinique fontem lactis et uberes |
| 11 | cantare rivos atque truncis |
| 12 | lapsa cavis iterare mella; |
| 13 | fas et beatae coniugis additum |
| 14 | stellis honorem tectaque Penthei |
| 15 | disiecta non leni ruina, |
| 16 | Thracis et exitium Lycurgi. |
| 17 | Tu flectis amnes, tu mare barbarum, |
| 18 | tu separatis uvidus in iugis |
| 19 | nodo coerces viperino |
| 20 | Bistonidum sine fraude crinis. |
| 21 | Tu, cum parentis regna per arduum |
| 22 | cohors Gigantum scanderet inpia, |
| 23 | Rhoetum retorsisti leonis |
| 24 | unguibus horribilique mala; |
| 25 | quamquam, choreis aptior et iocis |
| 26 | ludoque dictus, non sat idoneus |
| 27 | pugnae ferebaris; sed idem |
| 28 | pacis eras mediusque belli. |
| 29 | Te vidit insons Cerberus aureo |
| 30 | cornu decorum leniter atterens |
| 31 | caudam et recedentis trilingui |
| 32 | ore pedes tetigitque crura. |