Horatius, Carmina, 2, XVIII
| 1 | Non ebur neque aureum |
| 2 | mea renidet in domo lacunar; |
| 3 | non trabes Hymettiae |
| 4 | premunt columnas ultima recisas |
| 5 | Africa, neque Attali |
| 6 | ignotus heres regiam occupavi, |
| 7 | nec Laconicas mihi |
| 8 | trahunt honestae purpuras clientae. |
| 9 | At fides et ingeni |
| 10 | benigna vena est pauperemque dives |
| 11 | me petit; nihil supra |
| 12 | deos lacesso nec potentem amicum |
| 13 | largiora flagito, |
| 14 | satis beatus unicis Sabinis. |
| 15 | Truditur dies die |
| 16 | novaeque pergunt interire lunae; |
| 17 | tu secanda marmora |
| 18 | locas sub ipsum funus et sepulcri |
| 19 | inmemor struis domos |
| 20 | marisque Bais obstrepentis urges |
| 21 | summovere litora, |
| 22 | parum locuples continente ripa. |
| 23 | Quid quod usque proximos |
| 24 | revellis agri terminos et ultra |
| 25 | limites clientium |
| 26 | salis avarus? Pellitur paternos |
| 27 | in sinu ferens deos |
| 28 | et uxor et vir sordidosque natos. |
| 29 | Nulla certior tamen |
| 30 | rapacis Orci fine destinata |
| 31 | aula divitem manet |
| 32 | erum. Quid ultra tendis? Aequa tellus |
| 33 | pauperi recluditur |
| 34 | regumque pueris, nec satelles Orci |
| 35 | callidum Promethea |
| 36 | revexit auro captus. Hic superbum |
| 37 | Tantalum atque Tantali |
| 38 | genus coercet, hic levare functum |
| 39 | pauperem laboribus |
| 40 | vocatus atque non vocatus audit. |