Horatius, Carmina, 2, XVI
| 1 | Otium divos rogat in patenti |
| 2 | prensus Aegaeo, simul atra nubes |
| 3 | condidit lunam neque certa fulgent |
| 4 | sidera nautis; |
| 5 | otium bello furiosa Thrace, |
| 6 | otium Medi pharetra decori, |
| 7 | Grosphe, non gemmis neque purpura |
| 8 | venale neque auro. |
| 9 | Non enim gazae neque consularis |
| 10 | summovet lictor miseros tumultus |
| 11 | mentis et curas laqueata circum |
| 12 | tecta volantis. |
| 13 | Vivitur parvo bene, cui paternum |
| 14 | splendet in mensa tenui salinum |
| 15 | nec levis somnos timor aut cupido |
| 16 | sordidus aufert. |
| 17 | Quid brevi fortes iaculamur aevo |
| 18 | multa? Quid terras alio calentis |
| 19 | sole mutamus? Patriae quis exul |
| 20 | se quoque fugit? |
| 21 | Scandit aeratas vitiosa navis |
| 22 | cura nec turmas equitum relinquit, |
| 23 | ocior cervis et agente nimbos |
| 24 | ocior Euro. |
| 25 | Laetus in praesens animus quod ultra est |
| 26 | oderit curare et amara lento |
| 27 | temperet risu: nihil est ab omni |
| 28 | parte beatum. |
| 29 | Abstulit clarum cita mors Achillem, |
| 30 | longa Tithonum minuit senectus, |
| 31 | et mihi forsan, tibi quod negarit, |
| 32 | porriget hora. |
| 33 | Te greges centum Siculaeque circum |
| 34 | mugiunt vaccae, tibi tollit hinnitum |
| 35 | apta quadrigis equa, te bis Afro |
| 36 | murice tinctae |
| 37 | vestiunt lanae; mihi parva rura et |
| 38 | spiritum Graiae tenuem Camenae |
| 39 | Parca non mendax dedit et malignum |
| 40 | spernere volgus. |