Horatius, Carmina, 2, XIV
| 1 | Eheu fugaces, Postume, Postume, |
| 2 | labuntur anni nec pietas moram |
| 3 | rugis et instanti senectae |
| 4 | adferet indomitaeque morti, |
| 5 | non, si trecenis quotquot eunt dies, |
| 6 | amice, places inlacrimabilem |
| 7 | Plutona tauris, qui ter amplum |
| 8 | Geryonen Tityonque tristi |
| 9 | compescit unda, scilicet omnibus |
| 10 | quicumque terrae munere vescimur |
| 11 | enaviganda, sive reges |
| 12 | sive inopes erimus coloni. |
| 13 | Frustra cruento Marte carebimus |
| 14 | fractisque rauci fluctibus Hadriae, |
| 15 | frustra per autumnos nocentem |
| 16 | corporibus metuemus Austrum: |
| 17 | visendus ater flumine languido |
| 18 | Cocytos errans et Danai genus |
| 19 | infame damnatusque longi |
| 20 | Sisyphus Aeolides laboris. |
| 21 | Linquenda tellus et domus et placens |
| 22 | uxor, neque harum quas colis arborum |
| 23 | te praeter invisas cupressos |
| 24 | ulla brevem dominum sequetur; |
| 25 | absumet heres Caecuba dignior |
| 26 | servata centum clavibus et mero |
| 27 | tinguet pavimentum superbo, |
| 28 | pontificum potiore cenis. |