Horatius, Carmina, 2, XII
| 1 | Nolis longa ferae bella Numantiae, |
| 2 | nec durum Hannibalem nec Siculum mare |
| 3 | Poeno purpureum sanguine mollibus |
| 4 | aptari citharae modis, |
| 5 | nec saevos Lapithas et nimium mero |
| 6 | Hylaeum domitosque Herculea manu |
| 7 | Telluris iuvenes, unde periculum |
| 8 | fulgens contremuit domus |
| 9 | Saturni veteris; tuque pedestribus |
| 10 | dices historiis proelia Caesaris, |
| 11 | Maecenas, melius ductaque per vias |
| 12 | regum colla minacium. |
| 13 | Me dulcis dominae Musa Licymniae |
| 14 | cantus, me voluit dicere lucidum |
| 15 | fulgentis oculos et bene mutuis |
| 16 | fidum pectus amoribus; |
| 17 | quam nec ferre pedem dedecuit choris |
| 18 | nec certare ioco nec dare bracchia |
| 19 | ludentem nitidis virginibus sacro |
| 20 | Dianae celebris die. |
| 21 | Num tu quae tenuit dives Achaemenes |
| 22 | aut pinguis Phrygiae Mygdonias opes |
| 23 | permutare velis crine Licymniae, |
| 24 | plenas aut Arabum domos |
| 25 | cum flagrantia detorquet ad oscula |
| 26 | cervicem aut facili saevitia negat |
| 27 | quae poscente magis gaudeat eripi, |
| 28 | interdum rapere occupet? |