Horatius, Carmina, 2, VIII
| 1 | Ulla si iuris tibi peierati |
| 2 | poena, Barine, nocuisset umquam, |
| 3 | dente si nigro fieres vel uno |
| 4 | turpior ungui, |
| 5 | crederem; sed tu simul obligasti |
| 6 | perfidum votis caput, enitescis |
| 7 | pulchrior multo iuvenumque prodis |
| 8 | publica cura. |
| 9 | Expedit matris cineres opertos |
| 10 | fallere et toto taciturna noctis |
| 11 | signa cum caelo gelidaque divos |
| 12 | morte carentis. |
| 13 | Ridet hoc, inquam, Venus ipsa, rident |
| 14 | simplices Nymphae, ferus et Cupido |
| 15 | semper ardentis acuens sagittas |
| 16 | cote cruenta. |
| 17 | Adde quod pubes tibi crescit omnis, |
| 18 | servitus crescit nova nec priores |
| 19 | impiae tectum dominae relinquont |
| 20 | saepe minati. |
| 21 | Te suis matres metuunt iuvencis, |
| 22 | te senes parci miseraeque nuper |
| 23 | virgines nuptae, tua ne retardet |
| 24 | aura maritos. |