Horatius, Carmina, 2, III
| 1 | Aequam memento rebus in arduis |
| 2 | servare mentem, non secus in bonis |
| 3 | ab insolenti temperatam |
| 4 | laetitia, moriture Delli, |
| 5 | seu maestus omni tempore vixeris |
| 6 | seu te in remoto gramine per dies |
| 7 | festos reclinatum bearis |
| 8 | interiore nota Falerni. |
| 9 | Quo pinus ingens albaque populus |
| 10 | umbram hospitalem consociare amant |
| 11 | ramis? Quid obliquo laborat |
| 12 | lympha fugax trepidare rivo? |
| 13 | Huc vina et unguenta et nimium brevis |
| 14 | flores amoenae ferre iube rosae, |
| 15 | dum res et aetas et Sororum |
| 16 | fila trium patiuntur atra. |
| 17 | Cedes coemptis saltibus et domo |
| 18 | villaque, flavus quam Tiberis lavit, |
| 19 | cedes, et exstructis in altum |
| 20 | divitiis potietur heres. |
| 21 | Divesne prisco natus ab Inacho |
| 22 | nil interest an pauper et infima |
| 23 | de gente sub divo moreris, |
| 24 | victima nil miserantis Orci; |
| 25 | omnes eodem cogimur, omnium |
| 26 | versatur urna serius ocius |
| 27 | sors exitura et nos in aeternum |
| 28 | exilium impositura cumbae. |