Horatius, Carmina, 2, II
| 1 | Nullus argento color est avaris |
| 2 | abdito terris, inimice lamnae |
| 3 | Crispe Sallusti, nisi temperato |
| 4 | splendeat usu. |
| 5 | Vivet extento Proculeius aevo, |
| 6 | notus in fratres animi paterni; |
| 7 | illum aget pinna metuente solvi |
| 8 | Fama superstes. |
| 9 | Latius regnes avidum domando |
| 10 | spiritum quam si Libyam remotis |
| 11 | Gadibus iungas et uterque Poenus |
| 12 | serviat uni. |
| 13 | Crescit indulgens sibi dirus hydrops |
| 14 | nec sitim pellit, nisi causa morbi |
| 15 | fugerit venis et aquosus albo |
| 16 | corpore languor. |
| 17 | Redditum Cyri solio Prahaten |
| 18 | dissidens plebi numero beatorum |
| 19 | eximit Virtus populumque falsis |
| 20 | dedocet uti |
| 21 | vocibus, regnum et diadema tutum |
| 22 | deferens uni propriamque laurum |
| 23 | quisquis ingentis oculo inretorto |
| 24 | spectat acervos. |