Hieronymus, Vita S. Hilarionis, 3, 24.
| 1 | Hilarionem colebat M. Antonius. |
| 2 | - Tempus me deficiet, si voluero universa signa, quae ab eo perpetrata sunt, dicere. |
| 3 | In tantam enim a Domino fuerat elevatus gloriam, ut beatus quoque Antonius audiens conversationem eius, scriberet ei, libenterque eius epistolas sumeret. |
| 4 | Et si quando de Syriae partibus ad se languentes perrexissent, diceret eis: Quare vos tam longe vexare voluistis, cum habeatis ibi filium meum Hilarionem? |
| 5 | Exemplo itaque eius per totam Palaestinam innumerabilia monasteria esse coeperunt, et omnes ad eum Monachi certatim currere. |
| 6 | Quod [Al. Quos] ille cernens, laudabat Domini gratiam; et ad profectum animae singulos cohortabatur, dicens: Praeterire figuram huius mundi; et illam esse veram vitam, quae vitae praesentis emeretur incommodo. |