monumenta.ch > Hieronymus > 111 > 146 > 115 > 108 > 109 > 104 > 116 > 102 > 117 > 107 > 106 > 114 > 119 > 12 > 120 > > 118 > 2 > 1 > > 32 > 35 > 33 > 45 > 41 > 29 > 36 > 37 > 40 > 24 > 44 > 43 > 34 > 28 > 38 > 76 > 22 > 21 > 19 > 26 > > 31 > 39 > 71 > 42 > 25 > 65 > 73 > 27 > 77 > 23 > 80 > 2 > 2 > 48 > 97 > 84 > 87 > 96 > 68 > 82 > 2 > 86 > 99 > 89 > 52 > 60 > 92 > 79 > 85 > 72 > 83 > 90 > 74 > 55 > 46 > 63 > 53 > 49 > 61 > 95 > 93 > 59 > 4 > 91 > 47 > 1 > 98 > 1 > 54 > 75 > 70 > 1 > 62 > 58 > 94 > 66 > 56 > 88 > 57 > 3 > 81 > 50 > 1 > 3 > > > 20 > 10 > 14 > > 16 > 2 > 12 > 3 > 13 > 17 > 69 > > 11 > 2 > 51 > 15 > 78 > 4 > 1 > 18 > 2 > 3 > 3 > > 5 > 4 > 9 > 4 > 8 > 1 > 9
Hieronymus, Epistulae, 1, 8. AD NICEAM HYPPODIACONUM AQUILEIAE . <<<     >>> 10. AD PAULUM SENEM CONCORDIAE .

Hieronymus, Epistulae, 1, 9[Alias 44. Scripta eodem tempore quo superior.]. AD [Mss. alii Gisochomam vocant, alii Chrisocomam.] CHRYSOGONUM MONACHUM AQUILEIAE.

1 [Expostulat cum Chrysogono Aquileiae Monacho, recenti amico, quod nihil ad se scripserit.]
Qui circa te affectus meus sit, carissimus ambobus Heliodorus tibi potuit fideliter nuntiare; qui non minore te diligit amore, quam ego diligo: ut ego semper in ore meo nomen tuum sonem: ut ad primam quamque confabulationem iucundissimi mihi [Pro tui Martianaeus mihi. Victorius utrumque legit.] consortii recorder, ut humilitatem admirer, virtutem efferam, praedicem caritatem. Verum tu, quod natura Lynces insitum habent, [Ex antiquo cod. Gravius, ut post tergum respicientes non meminerint priorum.] ne post tergum respicientes meminerint priorum, et mens perdat quod oculi videre desierint, ita nostrae es necessitudinis penitus oblitus, ut illam epistulam, quam in corde Christianorum scriptam Apostolus [1. Cor. 3. 2] refert, non parva litura, sed imis, ut aiunt, ceris eraseris. Et illae quidem, quas diximus, ferae, sub frondente captantes arboris ramo fugaces capreas, aut timidum, cervos, animal comprehendunt: currentemque frustra praedam, dum hostem suum secum verabido desuper ore dilaniant; et tamdiu meminere praedandi, quamdiu venter vacuus siccum fame guttur exasperat. Ubi vero sanguine pasta feritas viscera distenta compleverit, cum saturitate succedit oblivio: tamdiu nescitura quid capiat, donec memoriam revocaverit esuries. Tu necdum satiatus e nobis, cur finem iungis exordio? cur amittis antequam teneas? Nisi forte negligentiae semper excusatione socia, asseras te non habuisse quod scriberes: cum hoc ipsum debueris scribere, [Mss. quidam, atque editi te aliud non habuisse, etc.] te non habuisse quod scriberes.
Hieronymus HOME

bnf13348.83 bsb4610.59