Hieronymus, De situ et nominibus locorum Hebraicorum, LIBER., 29. DE GENESI.
| 1 | Eden, sacri paradisi locus ad Orientem, quod in voluptatem deliciasque transfertur. |
| 2 | Evila, ubi aurum purissimum (quod Hebraice dicitur zaab ( ) et gemmae pretiosissimae, carbunculus, smaragdusque nascuntur. |
| 3 | Est autem regio ad Orientem vergens, quam circumit de paradiso Phison egrediens: quem nostri, mutato nomine, Gangen vocant. |
| 4 | Sed et unus de minoribus Noe, Evila dictus est, quem Iosephus refert cum fratribus suis a flumine Cephene et regione Indiae, usque ad eum locum qui appellatur Hieria, possedisse. |
| 5 | Sed et Ismael in solitudine Evila habitasse scribitur: quam ait sancta Scriptura esse in deserto Sur contra faciem Aegypti, et tendere usque ad terram Assyriorum. |
| 6 | 202 Euphrates, fluvius Mesopotamiae, in paradiso oriens. |
| 7 | (Porro Sallustius auctor certissimus asserit tam Tigris quam Euphratis in Armenia fontes demonstrari. |
| 8 | Ex quo animadvertimus aliter de paradiso et fluminibus eius intelligendum.) Ellasar, civitas regis Arioch. |
| 9 | Ephratha, regio Bethleem civitatis David, in qua natus est Christus. |
| 10 | Est autem in tribu Iuda ( licet plerique male aestiment in tribu Beniamin), iuxta viam ubi sepulta est Rachel quinto milliario ab Ierusalem, in eo loco qui a Septuaginta vocatur Hippodromus. |
| 11 | Legimus Ephrathan in Paralipomenon libro , sicut supra dictum est. |