monumenta.ch > Gregorius Turonensis > 85. > 21. > 31. > X. > XXXVII. > XLII [Al. XXXVI]. > XXIII. > XLIII. > XVI. > XXXVI. > 46. > XIV. > 73. > 39. > 33. > 50. > 62. > 20. > 58. > 22. > 84. > XXXIX [Al. XXXIII]. > XXIX. > 6. > 24. > XXXVI. > XXXV. > 51. > 57. > XXVIII. > XXI. > XXXI. > POSTQUAM NOS VENIMUS. > 66. > 28. > 80. > 35. > 77. > 34. > XXXIII. > XIX. > 8. > 53. > XX. > XLVI. > V. > XXXIX. > LI [Al. XLV]. > 47. > 32. > 37. > 43. > XL. > 14. > XXIV. > 90. > XXIII. > 78. > PROLOGUS. > 30. > 59. > 58. > 25. > 19. > XXIX. > XXXVI. > 31. > II. > VIII. > XXXV. > 44. > XXXII. > 34. > 42. > 46. > 33. > 62. > XXXVI. > 39. > 53. > XIV. > 95. > 82. > 26. > XXV. > XXX. > 69. > 2. > 66. > 41. > GEORGI FLORENTI GREGORII TURONICI DE VIRTUTIBUS BEATI MARTINI EPISCOPI. DOMINIS SANCTIS ET IN CHRISTI AMORE DULCISSIMIS FRATRIBUS ET FILIIS ECLESIAE TURONICAE MIHI A DEO COMMISSAE GREGORIUS PECCATOR. > 77. > XLIV. > 94. > XIX. > XIV. > 33. > XXXV. > 38.
Gregorius Turonensis, Libri octo miraculorum, Lib. II, , 37. <<<     >>> 39.

Gregorius Turonensis, Libri octo miraculorum, Lib. II, 38.

1 Puella quaedam parvula, indigena Turonicae civitatis, ab utero matris suae muta processit.2 Cuius os in tantum obseratum fuit, ut nec illas quae a cunabulorum tempus exegit possit voces emittere.3 Mater vero de tam triste fetu anxia, cum lugeret assiduae, commonitur per visum, ut beati praesolis sepulchrum adiret.4 Quae, exhibitam secum puellam, pergit intrepida; expositamque ante sepulchrum sancti, cum diutissime orasset, iterum eam secum adsumit.5 Accensa vero timiamata, cum eam desuper reteneret, interrogat, si bonum ei odorem facerent.6 Illa respondit: 'Bonum'.7 Hanc primam vocem filiae mater maesta cognovit.8 Inpositam vero ori eius aquam, quam quondam de fontibus benedictis acceperat, interrogat iterum, qualem ei saporem praeberet.9 Illa respondit: 'Bonum'.10 Tunc mater cum gaudio sospitem domi refert, quam tristis ad beati tumulum fide fida detulerat.Gregorius Turonensis HOME
bbb199.60v
© 2006 - 2026 Monumenta Informatik