monumenta.ch > Gregorius Turonensis > 39. > 33. > 46. > 42. > 34. > XXXII. > 44. > XXXV. > VIII. > II. > 31. > XXXVI. > XXIX. > 19. > 25. > 58. > 59. > 30. > PROLOGUS. > 78. > XXIII. > 90. > XXIV. > 14. > XL. > 43. > 37. > 32. > 47. > LI [Al. XLV]. > XXXIX. > V. > XLVI. > XX. > 53. > 8. > XIX. > XXXIII. > 34. > 77. > 35. > 80. > 28. > 66. > POSTQUAM NOS VENIMUS. > XXXI. > XXI. > XXVIII. > 57. > 51. > XXXV. > XXXVI. > 24. > 6. > XXXIX [Al. XXXIII]. > XXIX. > 84. > 22. > 58. > 20. > 62. > 50. > 33. > 39. > 73. > XIV. > 46. > XXXVI. > XVI. > XLIII. > XXIII. > XLII [Al. XXXVI]. > XXXVII. > X. > 31. > 21. > VIII. > 85. > 19. > 27. > XXVII. > VI. > XVII. > 38. > 35. > XI. > 28. > 90. > XXIX. > XV. > 14. > XXVIII. > 43. > 16. > XXIV. > 36. > XLIII [Al. XXXVII]. > XLV [Al. XXXIX]. > 53. > 22. > 38. > XXXVI. > XXXIX. > 41. > 34. > 50. > XXIII. > XXIX. > 10. > 8.
Gregorius Turonensis, Libri octo miraculorum, Lib. II, , 7. <<< >>> 9.
Gregorius Turonensis, Libri octo miraculorum, Lib. II, 8.
1 Eo namque tempore caecus quidam stipem ab elymosinariis postulans, cui non erat aliud in victu, nisi qui manum porrexisset pietatis intuitu, nec erat domi praesidium nisi miseratio devotorum; die una, dum ante sanctum sepulchrum fixis staret vestigiis, subito corripit eum dolor in oculis, et, cum graviter ab hoc dolore consumeretur, coeperunt oculi eius spumam emittere.2 Et sic erumpente a palpebris eius sanguine, in rediviva luce renascens, lumen, quod olim perdiderat, videre promeruit.
Gregorius Turonensis HOME
bbb199.56v