monumenta.ch > Gregorius Turonensis > 61. > XXVII. > XXIII. > 51. > 60. > 34. > XXXIII. > 57. > 10. > LIBER III. FELICITER. > 37. > 50. > 44. > 42. > XV. > XLII. > 16. > 22. > XXIX. > XXVI. > III. > XI. > XX. > 72. > XVII. > 3. > 47. > 32. > 65. > LII [Al. XLVI]. > XXXIX. > I. > 26. > 28. > 35. > XXXI. > X. > XXXIV. > XXXVII. > 41. > II. > 21. > 85. > XLV. > 81. > XLIII. > XXVIII. > XVI. > 25. > II. > 59. > 23. > 20. > XXVII. > 45. > 40. > XLVIII [Al. XLII]. > XXXIII. > 38. > 73. > 44. > 24. > 27. > 42. > 84. > 58. > 2 > 30. > XXI. > 88. > 15. > 3 > XXIII. > XLII. > 87. > XXVI. > 17. > 11. > 26. > 80. > XX. > 8.
Gregorius Turonensis, Libri octo miraculorum, Lib. II, , 7. <<<     >>> 9.

Gregorius Turonensis, Libri octo miraculorum, Lib. II, 8.

1 Eo namque tempore caecus quidam stipem ab elymosinariis postulans, cui non erat aliud in victu, nisi qui manum porrexisset pietatis intuitu, nec erat domi praesidium nisi miseratio devotorum; die una, dum ante sanctum sepulchrum fixis staret vestigiis, subito corripit eum dolor in oculis, et, cum graviter ab hoc dolore consumeretur, coeperunt oculi eius spumam emittere.2 Et sic erumpente a palpebris eius sanguine, in rediviva luce renascens, lumen, quod olim perdiderat, videre promeruit.Gregorius Turonensis HOME
bbb199.56v