Gregorius Turonensis, Historia Francorum, p10, p27

monumenta.ch > Gregorius Turonensis > XXIII. > EXEMPLAR IUDICII EARUMDEM. > XXIX. > XII. > XVII. > 10. > X. > XI. > XXXI. > 105. > XVI. > 74. > 30. > XXXIII. > 32. > XXI. > 40. > XX. > IX. > 34. > XXIV. > 100. > XLIII. > XXX. > IX. > XXXI. > 31. > XV. > XXXIX. > XXXIII. > 50. > XIX. > 24. > XXIV. > 30. > 16. > XVI. > 18. > I. > XXX. > 12. > XII. > XVIII. > XXX. > 11. > 99. > 100. > XI. > 38. > XXXVIII. > 17. > XVII. > XXIII. > 22. > XXV. > XXII. > XXIX. > XV. > 102. > 41. > XVII. > XI. > 25. > XXI. > 21. > XLI. > X. > XXV. > 47. > XXXVII. > XXVI. > 9. > XVI. > 2 > IX. > 20. > 37. > 99. > 15. > XXXVII. > XXI. > XV. > XXVII. > XL. > XX. > XX. > XXIV. > XXII. > 102. > VIII. > I. > XXVIII. > 1. > XXXVI. > XIV. > XIX. > 49. > 33. > XXXIII. > 106. > 26. > XXVI.
Gregorius Turonensis, Historia Francorum, LIBER NONUS., , XXV. <<< >>> XXVII.

Gregorius Turonensis, Historia Francorum, LIBER NONUS., XXVI.

1 Anno quoque quarto decimo Childeberti regis Ingoberga regina, Chariberti quondam relicta, migravit a saeculo, mulier valde cauta ac vita religiosa praedita, vigiliis et orationibus atque eleemosynis non ignava; quae, credo, per providentiam Dei commonita, ad me usque nuntios dirigens, ut in his quae de voluntate sua, id est pro animae remedio cogitabat, adiutor existerem; sic tamen ut ad ipsam accedens, quae consilio habito fieri decernebat, scriptura connecteret.2 Accessi, fateor, vidi hominem timentem Deum: quae cum me benigne excepisset, notarium vocat, et habito, ut dixi, mecum consilio, quaedam ecclesiae Turonicae et basilicae sancti Martini, quaedam Cenomannicae ecclesiae delegavit; ac post paucos menses, subitanea aegritudine fatigata, migravit a saeculo, multos per chartulas liberos derelinquens, septuagesimo, ut arbitror, vitae anno, relinquens filiam unicam, quam in Cantia regis cuiusdam filius matrimonio copulavit.