monumenta.ch > Gregorius Turonensis > 39. > 33. > 46. > 42. > 34. > XXXII. > 44. > XXXV. > VIII. > II. > 31. > XXXVI. > XXIX. > 19. > 25. > 58. > 59. > 30. > PROLOGUS. > 78. > XXIII. > 90. > XXIV. > 14. > XL. > 43. > 37. > 32. > 47. > LI [Al. XLV]. > XXXIX. > V. > XLVI. > XX. > 53. > 8. > XIX. > XXXIII. > 34. > 77. > 35. > 80. > 28. > 66. > POSTQUAM NOS VENIMUS. > XXXI. > XXI. > XXVIII. > 57. > 51. > XXXV. > XXXVI. > 24. > 6. > XXXIX [Al. XXXIII]. > XXIX. > 84. > 22. > 58. > 20. > 62. > 50. > 33. > 39. > 73. > XIV. > 46. > XXXVI. > XVI. > XLIII. > XXIII. > XLII [Al. XXXVI]. > XXXVII. > X. > 31. > 21. > VIII. > 85. > 19. > 27. > XXVII. > VI. > XVII. > 38. > 35. > XI.
Gregorius Turonensis, Historia Francorum, LIBER SECUNDUS., , X. <<< >>> XII.
Gregorius Turonensis, Historia Francorum, LIBER SECUNDUS., XI.
1 Avitus enim unus ex senatoribus, et, ut valde manifestum est, civis Arvernus, cum Romanum ambisset imperium, luxuriose agere volens, a senatoribus proiectus, apud Placentiam urbem episcopus ordinatur.2 Comperto autem, quod adhuc indignans senatus vita eum privare vellet, basilicam sancti Iuliani Arverni martyris cum multis muneribus expetivit: sed impleto in itinere vitae cursu, obiit, delatusque ad Brivatensem vicum, ad pedes antedicti martyris est sepultus: cui Martianus [Forte Maiorianus] successit.3 In Galliis autem Aegidius ex Romanis magister militum datus est.
Gregorius Turonensis HOME
bnf5922.87 uldVLQ063.19