Gregorius Turonensis, Historia Francorum, p2, p35

monumenta.ch > Gregorius Turonensis > IX. > IX. > XXXI. > XV. > XXXIX. > XXXIII. > XIX. > XXIV. > XVI. > I. > XXX. > XII. > XVIII. > XXX. > XI. > XXXVIII. > XVII. > XXIII. > XXV. > XXII. > XXIX. > XV. > XVII. > XI. > XXI. > XLI. > X. > XXV. > XXXVII. > XXVI. > XVI. > IX. > XXXVII. > XXI. > 51 > XV. > XXVII. > XL. > XX. > XX. > XXIV. > XXII. > VIII. > I. > XXVIII. > XXXVI. > XIV. > XIX. > XXXIII. > XXVI. > Prologus. > XLIII. > XXVII. > XLII. > XXXII. > XXV. > XXXIX. > XXVIII. > XLII. > XXIII. > XLI. > XXVI. > XXIX. > XXXVI. > XXVII. > XXXVIII. > XXII. > XXXV. > XVIII. > XXXV. > XXX. > 81 > XXXIV. > XLIV. > XXXII. > XL. > XXXIV. > 11 > XLIII. > 88 > XXXI. > XXXI. > XXXIX. > 66 > XXXIII.
Gregorius Turonensis, Historia Francorum, LIBER PRIMUS., , XXXII. <<< >>> XXXIV.

Gregorius Turonensis, Historia Francorum, LIBER PRIMUS., XXXIII.

1 Sub Diocletiano, qui tricesimo tertio loco Romanum rexit imperium, gravis contra Christianos per annos quatuor persecutio exagitata est: ita ut quadam vice in ipso sacratissimo die Paschae, magni Christianorum populi ob veri Dei cultum interficerentur.2 Eo tempore, Quirinus Sisciensis Ecclesiae sacerdos, gloriosum pro Christi nomine martyrium tulit; quem ligato ad collum molari saxo, in fluminis gurgitem saevitia impulit paganorum.3 Igitur cum cecidisset in gurgitem, diu super aquas divina virtute ferebatur; nec sorbebant aquae, quem pondus criminis non premebat.4 Quod factum admirans multitudo populi circumstantis, despecto furore gentilium, ad liberandum properant sacerdotem.5 Haec ille cernens, non passus est se a martyrio subtrahi, sed erectis ad coelum oculis, ait: Iesu Domine, qui gloriosus resides ad dexteram Patris, ne patiaris me ab hoc stadio removeri; sed suscipiens animam meam, coniungere me tuis martyribus in requie sempiterna dignare.6 His dictis, reddidit spiritum.7 Cuius corpus a Christianis susceptum venerabiliter sepulturae mandatum est.