monumenta.ch > Gregorius Turonensis > XXX. > 56. > XI. > XXXVIII. > XXIX. > 52. > 97. > 76. > 23. > XXXVI. > 86. > 20. > XVII. > 45. > 54. > 15. > 5. > 29. > 40. > 24. > XXIV. > 48. > LIBER IV. > 11. > IV. > 17. > IV. > XIX. > 92. > LI. > XIX. > XLIX [Al. XLIII]. > XXII. > Prologus. > 60. > XVI. > 10. > 37. > 68. > XXX. > 8. > XII. > III. > XLVI. > XXI. > 47. > 32. > XVIII. > 16. > 56. > 13. > 36. > 52. > XI. > 14. > 23. > XXXVIII. > 96. > 55. > 25. > XXXII. > XLVII. > XXV. > XVII. > XLI. > XXXV. > 89. > 4 > XIII. > 21. > 19. > 15. > 29. > 9. > 11. > XXV. > 44. > 17. > XXIV. > 70. > 76. > 42. > IX. > XVIII. > 20. > 5 > 45. > 60. > 19. > 10. > XXII. > 37. > 40. > XVI. > 12
Gregorius Turonensis, De miraculis S. Martini, 3, XI. De mulieris manu sanata. <<<     >>> XIII. De Theodanae pede sanato.

Gregorius Turonensis, De miraculis S. Martini, 3, CAPUT XII. De puero a valetudine sanato.

1 Puer familiaris noster correptus a febre graviter urebatur.2 Ardebant enim extrinsecus membra, intrinsecus vero sitis valida erat; et si potum aliquem recipiebat, mox reiiciebat a stomacho, nihil tamen capiens cibi.3 Cumque in hoc labore quarto aut quinto die [Al., anno] fatigaretur, petiit ut ei parumper exhiberent pulveris de sepulcro ad bibendum.4 Quo exhibito, vinoque diluto, ut hausit fideliter, recepta sanitate convaluit.
Gregorius Turonensis HOME

bnf1712.97 bnf2204.106