Gregorius Magnus, Regula pastoralis, PRIMA PARS. , CAPUT V. De his qui in regiminis culmine prodesse exemplo virtutum possunt, sed quietem propriam sectando refugiunt.
| 1 | Nam sunt nonnulli, qui eximia virtutum dona percipiunt, et pro exercitatione caeterorum magnis muneribus exaltantur, qui studio castitatis mundi, abstinentiae robore validi, doctrinae dapibus referti, patientiae longanimitate humiles, auctoritatis fortitudine erecti, pietatis gratia benigni, iustitiae severitate districti sunt. |
| 2 | Qui nimirum culmen regiminum si vocati suscipere renuunt, ipsa sibi plerumque dona adimunt, quae non pro se tantummodo, sed etiam pro aliis acceperunt. |
| 3 | Cumque sua et non aliorum lucra cogitant, ipsis se, quae privata habere appetunt, bonis privant. |
| 4 | Hinc namque ad discipulos Veritas dicit: Non potest civitas abscondi super montem posita; neque accendunt lucernam, et ponunt eam sub modio, sed super candelabrum, ut luceat omnibus qui in domo sunt (Matth. V, 15). |
| 5 | Hinc Petro ait: Simon Ioannis, amas me? (Ioan. XV, 16, 17.) Qui cum se amare protinus respondisset, audivit: Si diligis me, pasce oves meas. |
| 6 | Si ergo dilectionis est testimonium cura pastionis, quisquis virtutibus pollens gregem Dei renuit pascere, pastorem summum convincitur non amare. |
| 7 | Hinc Paulus dicit: Si Christus pro omnibus mortuus est, ergo omnes mortui sunt. |
| 8 | Et si pro omnibus mortuus est, superest ut qui vivunt, iam non sibi vivant, sed ei qui pro ipsis mortuus est, et resurrexit (II Cor. V, 15). |
| 9 | Hinc Moyses ait (Deuteron. XXV, 5), ut uxorem fratris sine filiis defuncti, superstes frater accipiat, atque ad nomen fratris filios gignat: quam si accipere forte renuerit, huic in faciem mulier exspuat, unumque ei pedem propinquus discalciet, eiusque habitaculum domum discalceati vocet. |
| 10 | Frater quippe defunctus ille est, qui post resurrectionis gloriam apparens, dixit: Ite, dicite fratribus meis (Matth. XXVIII, 10). |
| 11 | Qui quasi sine filiis obiit, quia adhuc electorum suorum numerum non implevit. |
| 12 | Huius scilicet uxorem superstes frater sortiri praecipitur, quia dignum profecto est, ut cura sanctae Ecclesiae ei qui hanc bene regere praevalet imponatur. |
| 13 | Cui nolenti in faciem mulier exspuit, quia quisquis ex muneribus quae perceperit prodesse aliis non curat, bonis quoque eius sancta Ecclesia exprobrans, ei quasi in faciem salivam iactat. |
| 14 | Cui ex uno pede calceamentum tollitur, ut discalceati domus vocetur. |
| 15 | Scriptum quippe est: Calceati pedes in praeparatione Evangelii pacis (Ephes. VI, 15). |
| 16 | Si ergo ut nostram, sic curam proximi gerimus, utrumque pedem per calceamentum munimus. |
| 17 | Qui vero suam cogitans utilitatem, proximorum negligit, quasi unius pedis calceamentum cum dedecore amittit. |
| 18 | Sunt itaque nonnulli qui magnis, ut diximus, muneribus ditati, dum solius contemplationis studiis inardescunt, parere utilitati proximorum in praedicatione refugiunt, secretum quietis diligunt, secessum speculationis appetunt. |
| 19 | De quo si districte iudicentur, ex tantis proculdubio rei sunt, quantis venientes ad publicum prodesse potuerunt. |
| 20 | Qua enim mente is qui proximis profuturus enitesceret, utilitati caeterorum secretum praeponit suum, quando ipse summi Patris unigenitus, ut multis prodesset, de sinu Patris egressus est ad publicum nostrum? |