Freculphus Lexoviensis, Chronica, 2, 5, CAPUT XXIII. De Narsete patricio, qui Gothos delevit in Italia, et demum Longobardos, ut ferunt, provocavit ut possideant eam.
| 1 | Iustinus quidem minor annis XI imperator. Qua tempestate post egressum Belesarii consulis ab Italia, regem Vitigis Gothorum reginamque, et opes palatii ad principem Iustinianum qui transportaverat (ut superius diximus), Gothi, qui trans Padum in Ligura consistebant, recrudescentes animo ad bella consurgunt, ordinato sibi regulo Hildebaldo, qui vix emenso anni spatio interficitur. |
| 2 | Erarius autem in eius locum successit, qui et ipse necdum anno expleto peremptus est. Tunc Totilam, qui et Baduila, sibi regem constituunt: qui viribus resumptis contra Romam dimicans, duces vincit, prosternit, invadit Romam: inde progressus capit Siciliam, totam pene insultans Romanis devastabat Italiam. Contra quem Iustinus imperator Narseten patricium direxit qui in Italiam veniens contra Gothos viriliter ac fortiter dimicans, Totilam eorum regem occidit, gentemque Gothorum caedibus prostravit. |
| 3 | Qui iterum respirantes Teiam sibi regem constituunt, quem ipsum Narses patricius occidit, Gothos funditus delevit. Italiam ab eorum iugo liberavit. Hinc contra Bucillinum Francorum ducem, congressione facta, pugnavit, quem, ut fertur, cum omni exercitu suo interemit. Iam ab incursu hostium liberatam Italiam corpori reipublicae restituit, Mediolanum urbem regiam a Gothis et Burgundionibus demolitam reaedificavit, aliasque urbes per Italiam destructas restauravit. Qui deinde per invidiam Romanorum, pro quibus multa contra Gothos laboraverat, accusatus apud Iustinum et coniugem eius Sophiam, quod servitio premeret Italiam, secessit Neapolim Campaniae, scripsitque genti Longobardorum, ut venirent et possiderent Italiam. |
| 4 | Tunc Iohannes Romanae Ecclesiae pontifex ecclesiam apostolorum Philippi et Iacobi, quam decessor eius Pelagius coeperat, perfecit et dedicavit. |