Freculphus Lexoviensis, Chronica, 2, 4, CAPUT XVIII. De sanctis viris qui tunc floruerunt per Aegyptum et in caeteris locis.
| 1 | Florebat igitur Aegyptus ea tempestate non solum eruditis in Christiana philosophia viris, verum etiam his qui per vastam eremum commanentes signa et prodigia apostolica simplicitate vitae et cordis sinceritate faciebant. Macharius de superiore eremo, aliusque Macharius de interiore, Isidorus in Scythiis, Pampus in Cellulis, Moyses et Beniamin in Nuria, Scyrion et Helias et Paulus in Apoliote, alius Paulus in Focis. |
| 2 | Paemen et Ioseph in Pispiri, qui appellatur mons Antonii. Sed et alios quamplures huiusmodi viros in Aegypti partibus tunc habitasse fideli comperimus auditu, ut vere compleretur Apostoli dictum: Quia ubi abundavit peccatum, superabundavit et gratia. Aegyptus enim prae omnibus nationibus superstitiosissime diversis idolorum monstris quondam servierat. |
| 3 | Habuit autem per idem tempus etiam Mesopotamia viros nobiles iisdem studiis pollentes apud Edissam et Carram, tum et in caeteris locis; sed neutra harum infecundior Cappadocia fuit, imo aliquid laetius, quae Gregorium et Basilium germinavit. Ambo nobiles, ambo Athenis eruditi, ambo collegae, ambo de auditorio digressi ad profitendam rhetoricam, sed nutu Dei ad divinam sunt conversi philosophiam, in qua mirabiliter floruerunt. |
| 4 | Tulit igitur et ipsa Cappadocia multorum sanctorum segetem satis laetam, quorum miracula apostolicis actibus congruentia prae multitudine in hoc opere adnotare distuli, dum plures propria eruditi viri condita relinquerent opuscula de vitae merito et conversationis eorum exemplo. |