Freculphus Lexoviensis, Chronica, 2, 3, CAPUT XII. De Tacito et Probo imperatoribus.
| 1 | Tacitus post Aurelianum suscepit imperium, vir egregius moribus, qui ducentesimo imperii die apud Tharsum febri moritur. Huic successit Florianus. Sed cum magna pars exercitus equitum Probum, militiae peritum legisset, Florianus dierum sexaginta quasi per ludum imperio usus, incisis a semetipso venis, effuso sanguine consumptus est. Probus genitus patre agresti, hortorum studio Dalmati nomine trigesimus primus regnum sortitus, obtinuit annis sex mensibus quatuor. |
| 2 | Gallias iam dudum a Barbaris occupatas, per multa et gravia praelia deletis tandem hostibus, ad perfectum liberavit. Bella deinde civilia equidem plurimo sanguine duo gessit, unum in Oriente, quo Saturninum qui ad restaurationem Antiochenae civitatis fuerat missus, tyrannide subnixum, oppressit et cepit; aliud quo Proculum et Bonosum apud Agrippinam magnis praeliis superatos interfecit. Iuneas, Gallos et Pannonios abire permisit. Opere militari Almam montem apud Sirmeum et Aureum apud Maesiam superiorem vineis consevit et provincialibus colendos dedit. |
| 3 | Hic Syrmii in turri ferrata occiditur. Quibus diebus insana Manichaeorum haeresis exorta, a Persa quodam, qui Manes vocabatur, auctore: quorum impietates et sacrilegia ac turpitudines explicare in hoc opere longum est. Archilaus episcopus Mesopotamiae librum disputationis suae quem composuit adversum Manichaeum exeuntem de Persida, Syro sermone composuit. |
| 4 | Qui translatus in Graecam linguam habetur a multis. Claruit sub imperatore eodem Probo. |