Freculphus Lexoviensis, Chronica, 2, 3, CAPUT VIII. De doctoribus aliquot orthodoxis, qui sub Gallo et Volusiano floruerunt.
| 1 | Hippolytus cuiusdam ecclesiae episcopus (nomen quippe urbis scire non potui) in enarratione Paschae et temporum canone, quem scribit, usque ad primum annum Alexandri imperatoris perducit, sexdecim annorum circulum, quem Graeci cyclum vocant, reperit, et Eusebius qui super eodem Pascha decem et novem annorum circulum composuit, hac occasione scribit: Edidit nonnullos in Scripturis commentarios, e quibus haec reperit: In Hexameron, in Exodum, et in Canticum canticorum, in Genesim, in Zachariam de Psalmis, et in Isaiam, de Daniele, de Apocalypsi, de Proverbiis, de Ecclesiaste, de Saule et Pythonissa, de Antichristo, de Resurrectione; et contra Marcionem, de Pascha et adversus omnes haereses, et de laude Domini Salvatoris, de qua praesente Adamantio se loqui in ecclesia significat. |
| 2 | In huius aemulatione Ambrosius, quem de Marcionis haeresi ad veram fidem correctum diximus, cohortatus est Adamantium in Scripturis commentarios scribere, praebens ei septem et amplius notarios, eorumque expensas et librariorum parem numerum: quodque his maius est, incredibili studio quotidie ab eo opus exigens. Unde et in quadam epistola eum Adamantium vocat. |
| 3 | Alexander episcopus Cappadociae cum desiderio sanctorum locorum Hierosolymam pergeret, et Narcissus episcopus eiusdem urbis iam senex regeret ecclesiam, tunc Narcisso et multis clericorum eius revelatum est Alexandrum altera die mane intrare episcopum, qui adiutor episcopalis vel sacerdotalis cathedrae esse deberet. Itaque re ita completa ut praedicta fuerat, cunctis Palaestinae episcopis in unum congregatis, annitente quoque ipso vel maxime Narcisso Hierosolymitanae ecclesiae episcopo, cum eo gubernaculum suscepit. |
| 4 | Hic in fine cuiusdam epistolae, quam scripsit ad Adamantium, et pro Adamantio, ita super pace Ecclesiae ait: Salutat vos Narcissus senex, qui ante me tenuit hunc episcopalem locum, et nunc mecum eumdem orationibus regit, annos natus circiter CXVI, et vos mecum precatur, ut unum idemque sapiatis. Scripsit et aliam ad Antiochenses epistolam per Clementem presbyterum Alexandriae, de quo supra diximus, necnon et ad Adamantium et pro Adamantio contra Demetrium, et quod iuxta testimonium bonum Adamantium presbyterum constituerit; sed et aliae eius ad diversos feruntur epistolae. |
| 5 | Septima autem persecutione sub Decio, quo tempore Babilas Antiochiae passus est, ductus Caesaream et clausus carcere, ob confessionem Christi martyrio coronatur. Iulius Africanus, cuius quinque de Temporibus exstant volumina, sub imperatore Marco Aurelio Antonino, qui Macrino successerat, fuit: qui legationem susceperat a principe, ut Emaus in Iudaea restauraretur, quae deinceps Nicopolis nominata est. |
| 6 | Huius est epistola ad Adamantium super quaestione Susannae, eo quod dicat eam in Hebraico fabulam haberi, nec convenire cum Hebraico: contra quam epistolam doctam scripsit Adamantius. Exstat eius ad Aristidem altera epistola, in qua super dissonantia quae videtur esse in genealogia Salvatoris apud Lucam, plenissime disputavit. |
| 7 | Geminus Antiochenae ecclesiae presbyter pauca ingenii sui monumenta composuit, florens sub Alexandro principe, et episcopus urbis suae Sebenno, eo vel maxime tempore, quo Heraclas Alexandrinae ecclesiae pontifex ordinatus est. Igitur ab Augusto septimus et vigesimus Valerianus in Rhetia ab exercitu imperator creatus est. |