| 1 | Multas per gentes et multa per aequora vectus |
| 2 | advenio has miseras, frater, ad inferias, |
| 3 | ut te postremo donarem munere mortis |
| 4 | et mutam nequiquam alloquerer cinerem, |
| 5 | quandoquidem fortuna mihi tete abstulit ipsum, |
| 6 | heu miser indigne frater adempte mihi. |
| 7 | nunc tamen interea haec, prisco quae more parentum |
| 8 | tradita sunt tristi munere ad inferias, |
| 9 | accipe fraterno multum manantia fletu, |
| 10 | atque in perpetuum, frater, ave atque vale! |