Catullus, Carmina, XCIX.
| 1 | Surripui tibi, dum ludis, mellite Iuventi, |
| 2 | saviolum dulci dulcius ambrosia. |
| 3 | verum id non impune tuli: namque amplius horam |
| 4 | suffixum in summa me memini esse cruce, |
| 5 | dum tibi me purgo nec possum fletibus ullis |
| 6 | tantillum vestrae demere saevitiae. |
| 7 | nam simul id factumst, multis diluta labella |
| 8 | guttis abstersti mollibus articulis, |
| 9 | ne quicquam nostro contractum ex ore maneret, |
| 10 | tamquam commictae spurca saliva lupae. |
| 11 | praeterea infesto miserum me tradere amori |
| 12 | non cessasti omnique excruciare modo, |
| 13 | ut mi ex ambrosia mutatum iam foret illud |
| 14 | saviolum tristi tristius elleboro. |
| 15 | quam quoniam poenam misero proponis amori, |
| 16 | numquam iam posthac basia surripiam. |