| 1 | Non ideo, Gelli, sperabam te mihi fidum |
| 2 | in misero hoc nostro, hoc perdito amore fore, |
| 3 | quod te non nossem bene constantemve putarem |
| 4 | aut posse a turpi mentem inhibere probro; |
| 5 | sed neque quod matrem nec germanam esse videbam |
| 6 | hanc tibi, cuius me magnus edebat amor. |
| 7 | et quamvis tecum multo coniungerer usu, |
| 8 | non satis id causae credideram esse tibi. |
| 9 | tu satis id duxti: tantum tibi gaudium in omni |
| 10 | culpast, in quacumque est aliquid sceleris. |